Latest stories

  • in

    Net zo anders

    De oorspronkelijke titel voor dit blog was: de voordelen van anders-zijn. Ik wilde ook graag eens de voordelen opnoemen van het hebben van een zorgintensieve zoon, zoals de politiek correcte term is. Je kunt ook zeggen: zoon met een beperking, invalide (of: andersvalide) zoon, gehandicapte zoon of gewoon het ouderwetse: een ‘ongelukkig kind’. Hilarische term, […] More

  • in

    Crisismoeder

    Vijf jaar geleden werden mijn vriend en ik verliefd. Samen. Op een huis. We kregen vlinders in onze buik als we eraan dachten dat het charmante arbeiderswoninkje van ons kon zijn als we even onze handtekening zouden zetten onder een contract. En bij de bank een bedrag met 5 nullen zouden lenen. Het was 2009. […] More

  • in

    Winterdepressie en lentekriebels

    Kerstmis 2010: mijn familie vierde kerst bij ons thuis, op onze flat. Mijn vrouw was zwanger, maar had nog een maand te gaan vóór de uitgerekende datum. Omdat er nu toch vele handen waren, zetten we alvast de klossen onder ons bed. De legendarisch woorden die ik daarna uitsprak, zullen mij (wat mijn vrouw betreft) […] More

  • in

    Geheugenstoornis?

    Juf: ‘Wat fijn dat uw zoon het assessment zo goed heeft gedaan.’ Man J. en ik knikken, dat vinden wij ook. Juf: ‘Hij gaat heel erg vooruit.’ We knikken weer en ik zeg er “Jazeker” bij. Juf: ‘Dit moeten we vasthouden!’ Ik houd me zeker goed vast, want ik voorvoel dat we geraken bij wat […] More

  • in

    Flamoes

    Ik heb eens, een poos geleden, een flink deel van een wandeling besteed aan een discussie met een vriendin over hoe zij de ‘geslachtsdelen’ van haar dochters moest benoemen. Ik bedoel, ‘geslachtsdelen’ klopt al niet in combinatie met een dreumes. Toen mijn dochter begon te praten kwam bij ons ook de vraag op. Hoe noemen we […] More

  • in

    Wel/geen genen

    Zoonlief lijkt vanaf zijn geboorte als twee druppels water op mij. Bij mijn dochter is de gelijkenis wat verder zoeken. Of eigenlijk: vrijwel niet aanwezig. Toch schijnt ze van mij te zijn en niet van de melkboer (die hadden we vroeger tijdens mijn jeugd in het dorp nog wel, maar tegenwoordig in de Grote Stad […] More

  • in

    Een afzakkertje

    Iedere avond zit vrouwlief of ik bij ons op de trap. Toegegeven: het is vaker mijn vrouw, maar ook ikzelf draag mijn steentje bij. Straf-verhaal? Nou, nee. Het zit zo. Dochter is bang bij het in slaap vallen. Bang voor het donker, vooral. Dus hingen we een lamp op de overloop, die we ‘s avonds […] More

  • in

    Klaar voor middelbaar!

    ‘Ja mama, je moet er heen! We moeten wel drie scholen invullen.’, meldt nummer vier. Met wat tegenzin vul ik de data van de informatieavonden van drie VMBO scholen in de kalender. ‘Ik weet niet of we alle scholen kunnen bekijken, hoor.’ stribbel ik tegen. Na drie pubers richting middelbare school te hebben geloodst ben […] More

  • in

    Mee leven

    ‘Gelukkig valt er goed mee te leven’. De eerste week wilde ik iedereen die dat tegen me zei, voor zijn of haar kop slaan. Die zin bracht me tot innerlijke razernij. Waarschijnlijk bedoelden ze het goed. Zeiden ze het als een troost. Zo van, er zijn nog ergere dingen. Dingen waar je niet mee kunt […] More

  • in

    Wie is hier de schermzombie?

    ‘Maaaaam, mag ik op de aaaaaai?’ ‘Nee, je mag niet op de iPad.’ ‘Ah toe? Ik wil alleen maar eventjes Bakery Story doen. Heeeeel eventjes maar.’ ‘Nee, ook niet heel eventjes.’ ‘Ja, maar mam… ik verveel me!’ Ik kijk op van mijn scherm. ‘Vervelen is goed voor je, lieverd. Daar word je creatief van.’ ‘Ik […] More

  • in

    Het lot van een sandwichkind

    Ik lees het overal: het sandwichkind – het middelste kind in een gezin met drie kinderen – lijdt het meeste van allemaal. Het kan niet zo snel rekenen of lezen als de oudste, maar is lang niet meer zo schattig als de baby. Het moet altijd schreeuwen om aandacht, opboksen tegen de grote broer of […] More

Load More
Congratulations. You've reached the end of the internet.