Een vegetarische hamburger? Dat bestaat helemaal niet.

Maar lekker is het wel!

Vegetarische hamburger, vegetarische kip, vegetarische braadworst. Laten we eerlijk zijn, dat slaat nergens op. Een hamburger is vlees, kip is vlees, braadworst is – je raadt het vast – vlees. En vegetarisch vlees bestaat niet. Maar is die semantische irritatie nou zo erg? 

Voor een niet-vegetariër heb ik de afgelopen week opvallend veel vega gegeten. Van vegetarische shoarma, braadworst en kip, tot een vegetarische burger en natúúrlijk een bak falafel (ik zeg natuurlijk, omdat falafel onuitstaanbaar lekker is).

En dan ben ik niet eens een wereldverbeteraar

Dat deed ik niet omdat ik ambitieuze en wereldverbeterende plannen had – hoewel ik daar nooit tegen ben – maar omdat ik op zoek was naar nieuw voedsel om mijn buik mee te vullen. Een weinig eerzame reden, dat geef ik toe. Maar de vraag is: zijn die dan nodig om minder vlees te eten?

Things that make you go hmmm!

Wat dit smakelijke uitstapje naar de vega-schappen in elk geval heeft gedaan, is mij aan het denken zetten. Allereerst over de namen van de producten die daar liggen. Er kleven namelijk wel een paar nadelen aan. Want wie mij vegetarische kip voorschotelt, vraagt er gewoon om dat ik de smaak en consistentie ervan ga vergelijken met echte kip. En – spoiler alert – de kip wint dan eigenlijk altijd.

Dat is jammer, want de vegetarische opties die je in de supermarkt kunt vinden zijn – voor zover ik de afgelopen week heb kunnen constateren – op zichzelf gewoon lekker. Maar dus ook niet vergelijkbaar met de dan benoemde vleesvariant.

Maar toch ook wel handig

Anderzijds heeft het natuurlijk ook een voordeel. De naam helpt je op weg wanneer je moet verzinnen wat je ermee gaat maken. Geef je mij een bak tofu, dan heb ik geen idee wat ik ermee moet. Noem je het kipblokjes, dan gooi ik het zonder erover na te denken zo door mijn Surinaamse bruine bonen heen.

Al blijft er vergelijkingsgevaar

Maar toch, het gevaar is en blijft dat de vleeseter die ook best vega-bereid is, teleurgesteld raakt wanneer z’n vleesloze braadworst qua smaak mijlenver bij de Duitse nationale hap vandaan zit. Wat mij betreft doen die namen dus meer kwaad dan goed en is de vega-markt meer gediend met een goede serveertip (die staan er vaak ook op, maar dat mag wat meer aandacht).

Join the dark side, we have cookies OR burgers

Een ander fenomeen dat ik ontdekte toen ik niet alleen wat vegagerechten maakte, maar die ook deelde op social media, was dat er clubs bestaan voor beide kanten van het vleesspectrum: aan de ene kant de vega’s en aan de andere kant de hahaha-doe-mij-maar-vlees-joh’s.

Na het delen van mijn voedsel via Instagram liepen mijn verschillende inboxen vol met privéberichten. Een nieuwe ervaring voor mij, aangezien ik nou niet bepaald ‘s werelds grootste keukenprinses ben. De vega’s verwelkomden mij nog net niet tot hun club. Terwijl de vlezers zich afvroegen of alles wel goed met me ging. Dat alles subtiel verwerkt in sturende vragen zoals “Oh wat goed, ben jij nu ook vegetariër?” en “Oh bah, dat lijkt me echt zo vies!”.

Mijn menu is nu groter

Laat ik duidelijk zijn: mijn vegetarische avonturen hebben niks te maken met welke club dan ook. Vegavoer ligt gewoon in de schappen en is niet meer dan een uitbreiding van mijn opties. En ik ben er ook van overtuigd dat – als je net zoals ik – helemaal niet tegen een betere wereld bent, waarin dieren beter behandeld worden, maar ook wel vlees wilt eten, je er ook prima op die manier naar kunt kijken: soms eet je vlees en soms eet je geen vlees. Zoals ik soms spinazie eet en soms mais als ik een groente moet kiezen.

Per ongeluk wereld verbeteren: de beste manier van wereld verbeteren

Dat je er op die manier voor zorgt dat er net wat minder dieren lijden, is mooi meegenomen. En op de vleesdagen kun je ook nog eens prima kiezen voor zo’n beter leven 3-sterren kip. Dan ben je allround karmapunten aan het scoren én heb je nog meer arsenaal om van te snoepen. Win/win.

Want laten we eerlijk zijn: inmiddels is het wel duidelijk dat wat we doen met de wereld niet altijd even gezellig is en weten we ook dat het niet eindeloos houdbaar is. Dus elk puntje dat we mee kunnen pakken, is er eentje die bijdraagt aan een toekomst die er wat rooskleuriger uitziet.

Tijd voor een lekkere hap

Vanavond eet ik een vegetarische hamburger. Dat is natuurlijk geen hamburger, maar er zitten jalapeños op dus who cares. Misschien moet je het ook eens uitproberen, het zal je zomaar verrassen. Als je het maar niet vergelijkt met de jalapeño burger van de koe, want die smaakt gewoon anders. En dat is prima.

Avatar

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Leave a Reply

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Wie is de Mol 2019, afl 5: De groep slaat terug

Wie is de Mol 2019, afl 6: Niets is wat het lijkt