in ,

Grijze haren en zomersproeten

Ouder worden is niet altijd leuk. Je kunt er dus maar beter om lachen.

Wanneer je ouder wordt, verandert je uiterlijk – soms dramatisch, maar meestal heel geleidelijk en zelfs een beetje stiekem. Zo kan het op een dag gebeuren dat je in de spiegel kijkt en je jezelf niet herkent…

Vet

De invloed van mijn fluctuerende hormoonspiegel tekent zich af op mijn lichaam. Zo heeft het overtollige vet dat ik al een halve eeuw met me meedraag zich herverdeeld over mijn lichaam – met onverwacht resultaat. Die blauwe maandag aqua-fit en seniorengym heeft dan wel wat meer definitie aangebracht in mijn benen (“Lekker”, aldus mijn verheugde echtgenoot), maar mijn maag en buik hebben duidelijk te lijden van de zwaartekracht en gelijken respectievelijk een lekke fiets- en autoband.

Met mijn anders zo stevige bovenarmen is weer wat anders aan de hand: wanneer zijn dat vleugels geworden?! Een dikke streep door mouwloze topjes. Vréselijk. Hoe vaak Echtgenoot me ook verzekert dat ik overdrijf, ik zie alleen die lelijke flappen. Zwem ik al zó lang niet meer? Het wordt de hoogste tijd mijn yogamatje weer uit de kast te trekken.
De herdistributie van vet heeft overigens ook een voordeel: zo moest ik onlangs naar andere BH’s uitkijken. Wat heb ik ze altijd vervloekt, mijn dubbel-D’s. Niks dan last had ik ervan, vond ik. Maar tegenwoordig ben ik er blij mee: mijn meisjes waren nooit eerder zó rond en stevig!

Haar

Ook mijn gezicht laat zich niet onbetuigd in het speelveld van de overgang. Voelde ik me als donkerharige altijd gezegend met relatief weinig beharing (wat ik altijd toeschreef aan de mix van mijn Antilliaanse vader en Nederlandse moeder), mag ik tegenwoordig regelmatig met een pincet in de weer om mijn – jawel – gitzwarte snorharen uit te roeien.

Hangwangen

Met rimpels heb ik nooit veel moeite gehad – rimpels vertellen het verhaal van een leven, vond ik altijd. Ze maken een gezicht interessant. Nu mocht ik dan ook niet echt klagen. Een voordeel van overgewicht en een spreekwoordelijke “bolle toet” is een goed gesmeerde gezichtshuid, waardoor rimpels zich minder snel openbaren. Maar ook de gezichtshuid blijkt aan de zwaartekracht onderhevig, vertelt de spiegel me. Want wanneer ik niet lach, heeft mijn gezicht de neiging te gaan “hangen”, wat er niet erg florissant uitziet. De hele dag door lachen? Dat levert weer andere – ongewenste – neveneffecten op…

Grijze haren

Trots was ik altijd op die grijze pluk tussen mijn donkerbruine krullen. Die liet zien dat ik geleefd had. Gerouwd had. Hij verscheen vlak na het overlijden van mijn kater Mick. Het voelde haast als een eerbetoon aan mijn zwart-witte vriend.
De pluk heeft tegenwoordig gezelschap. Met het juiste licht heeft het wel wat, zilverdraadjes door het bruin. Maar als ik mijn haar bekijk in het onflatteuze licht op de toiletten van horecagelegenheden is het soms wel even schrikken.

Voorgebakken

Gezegend met Antilliaans-Nederlandse genen verkleur ik snel in de zon, zonder dat mijn huid de maar al te typische verschijnselen van een levenslange zonne-aanbidder vertoont. Vroeger werd me altijd gezegd dat ik was “voorgebakken” en dat ik daarom zo snel bruin werd. Natuurlijk, de pigmentvlekjes zoals mijn vader die ooit had, tekenen zich steeds vaker af op mijn voorhoofd. Maar aan de andere kant is er maar een beetje zon nodig om de zomersproeten om mijn neus weer te doen ontwaken – en die houden me eeuwig jong!

Written by Andrea Pronk-De Palm

Ondernemende schrijvend redacteur met taal en tekst in de genen, een grote liefde voor boeken, een passie voor online media, een onderzoekende geest, een uitgesproken mening en 't hart op de juiste plek.

Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

misvormde bulldogs

Bulldogs: Moeders mooiste of ernstig misvormd?

Wie is de Mol 2019, afl 4: De Mol doet goede zaken