in

Geen spoiler: Avengers infinity war is meesterlijk, maar Pathé ook wel

Als kind was ik eindeloos vaak in de bios te vinden. Niet alleen in de zaal, turend naar een spiksplinternieuwe film. Maar ook achter de balie bij de snacks en zelfs af en toe – onder begeleiding – achter de kassa bij de kaartverkoop.

Dat krijg je als je moeder bij de bioscoop werkt. Een bioskindje.

Stoer man

Een moeder bij de bios was natuurlijk superstoer. Niet alleen zag ik altijd de nieuwste films (The Goonies keek ik 10 keer achter elkaar), maar ik had ook de allernieuwste filmposters (en toen ik kind was, waren posters als goud), mocht erbij zijn bij speciale voorstellingen en mocht in de kamer kijken waar de grote filmrol op de projector werd gehangen.

Tijden veranderen

Wolff Bioscopen, zoals het bedrijf heette, is inmiddels deels overgenomen door een Belgisch bedrijf waarvan de naam mij nu ontgaat en deels door Pathé. Mijn liefde voor de bioscoop – meer nog dan voor de film denk ik – is gebleven.

Maar de bioscoop is veranderd. Niet langer is het enkel de plek waar een blockbuster of klein verhaal wordt vertoond, maar een plek waar nu veel meer gebeurt. En niemand lijkt de mogelijkheden van de bios in 2018 beter te begrijpen dan Pathé.

Niet spoileren

Dinsdagavond, Amsterdam Arena. Met een leenkind (dat is een ding), ben ik op weg om de pré-premiere te zien van Avengers Infinity War. De persuitnodiging heb ik netjes uitgeprint en ook mijn leenkind heeft een kaartje. Samen sluiten we aan bij de lange rij mensen die ook speciaal is uitgenodigd om deze avond bij te wonen.

We lopen over de eerste – maar niet de laatste – rode loper. Bij de deur staat een security-meneer: “Geen spoilers!”, benadrukt de lange man met de glanzende V op z’n jasje. Hij kijkt streng: “Jullie zijn de eerste die deze film gaan zien. Anderen moeten er ook van kunnen genieten straks.”

We beloven de spoilers voor ons te houden en mogen dan naar binnen. Eenmaal daar krijgen we – nadat ons kaartje voor de tweede keer is gecontroleerd – een polsbandje om. Bij de roltrap wordt ons polsbandje dan nog eens gecontroleerd. Waarna we bovenaan de roltrap nog eens het polsbandje moeten laten zien.

Kies je held!

“Kies een superheld uit en we zetten je op de foto,” laat de laatste controleur ons terloops ook nog even weten. We betreden de tweede loper. Aan de muur langs de loper hangen levensgrote posters van figuren zoals Groot, Black Panther, Captain America en meer superhelden. Mijn leenkind kiest Groot. Samen poseren we ongemakkelijk voor de foto. Met het kaartje dat we in handen gedrukt krijgen, kunnen we die foto later online bekijken en downloaden. Yeah!

Camera’s naar beneden, daar komt Xaviera

Aan het einde van de ene loper, maken we een bocht en betreden de volgende rode loper. Voor ons loopt blijkbaar een celebrity, want wanneer hij de loper oploopt, begint de verzamelde paparazzi fanatiek te klikken. Ze roepen zijn naam en hij lacht een Colgate-smile waar hij jaren op moet hebben geoefend. Wie hij is, is mij een raadsel. Maar ik kan je vertellen dat je je zelden minder interessant zal voelen dan wanneer je achter een celeb over een rode loper wandelt. De camera’s klikken en klikken, tot jij één stap voor de lens zet, waarop de fotograaf direct zijn toestel naar beneden wijst, alsof hij bang is dat hij je per ongeluk op de foto zet.

Lichtshow in een glas en snacks

Aan het einde van de rode loper krijgen mijn leenkind en ik een drankje in handen geduwd. Ik iets met alcohol, hij iets zonder. Wat het drankje is, is niet zo belangrijk. Veel interessanter zijn de ijsblokjes die erin zitten: die geven namelijk licht in alle kleuren van de regenboog. Oeh…shiny!

Eenmaal in de zaal mogen we zelf een plek uitzoeken. Alle plekken zijn goed, want op elke stoel ligt een zak popcorn, een reep chocola en een flesje cola. Zero! Hier is goed over nagedacht.

De zaal is kolossaal. Ik kan je niet vertellen hoeveel mensen er zitten, maar het zijn er veel. En het scherm is natuurlijk passend voor de zaal: een IMAX-scherm waar je minimaal 3 oogknippers voor nodig hebt, voordat je het helemaal hebt gezien.

Net voor het scherm staan alle superheden uit het Marvel-universum. Ze zijn het natuurlijk niet echt, maar Tony Stark is bijna een dubbelganger.

Wie zijn deze mensen?

De zaal blijkt vol met online celebs: YouTubers, Instagrammers, Snapchatters. Mijn leenkind herkent hier en daar wel iemand. Ik totaal niet. Eerlijk gezegd is het rete-irritant dat ze de avond aan het voorzien zijn van een live-verslag. Links en rechts horen we de neo-celebs tegen hun telefoons praten: “Ik zit hier in Pathé Arena, voor de première van Avengers Infinity War. Dat wordt echt een gave film.” Van alle kanten komt ongeveer dezelfde tekst voorbij zweven.

Op het grote IMAX-scherm worden de tweets geprojecteerd van de aanwezigen. Natuurlijk zag ik wel eerder een Twitter-wall, maar deze is wel extreem gaaf.

Powerrrrrpoint

Dan is het tijd voor het officiële programma. De directeur van Pathé, vertelt met een charmant en soms onverstaanbaar Frans accent over de zaal waarin we zitten. En dat is het eerste deel van de avond dat mij niet kan bekoren. het reclamepraatje voor de IMAX-zaal, is ondanks de poging tot storytelling van de Fransman, simpelweg saai. En het projecteren van slides op een IMAX-scherm zou verboden moeten worden.

Maar goed, je moet er wat voor overhebben. Dus het leenkind en ik luisteren braaf naar hoe het allemaal tot stand kwam en vermaken ons slechts door bij elk applaus net 5 seconden langer door te klappen (een aanrader, het blijkt erg verwarrend voor daadwerkelijk iedereen).

En dan start eindelijk de film.

Geen spoilers, dus ja…

Wat kan ik erover zeggen. Ik mag niet spoiler’en, dus echt veel kan ik niet kwijt, omdat bijna alles wat ik erover zou vertellen een spoiler is. Maar laat ik het zo zeggen.

Ooit in het pre-GOT-tijdperk, was het zo dat series eenzelfde soort opbouw hadden: in het eerste seizoen werd de setting geschetst. Je leerde de karakters kennen, het ritme van de serie en de cadans van het verhaal. Dan kwam seizoen 2. Nu moesten ze hun bestaansrecht bewijzen, dus werd het allemaal net wat spannender, maar nog steeds binnen datzelfde ritme. Dat kon lang goed gaan. Maar dan kwam het: THE DARK SEASON. Het is het seizoen in Bones waarin Doctor Lance Sweets sterft. Het seizoen van The Black List waarin Raymond Reddington alles kwijtraakt en Elizabeth Keen verdacht wordt van spionage. Het is ook het seizoen waarin Olivia Pope opeens evil blijkt. The Dark Season: bedoeld om gelaagdheid aan te brengen in je ervaring. Ik Haat het!

Avengers Infinity War ís the dark season. De film is een gigantisch spektakel waarin al je favoriete superhelden een rol hebben. Thor, The Black Panther, Black widow, Captain America, Loki, de Hulk en nog veel meer. Het is actie, het is humor, het is spannend, het is gaaf. Het is “de beste film die ik ooit heb gezien,” aldus mijn 13-jarige leenkind. Maar het is ook The Dark Season. Ik kan je niet vertellen waarom. Want er werd ons minimaal 7 keer verteld dat we niet mochten spoileren. Maar als je van een goede actie houdt, dan Moet je deze film zien. MOET!

Post-film fijnheid

Nadat de laatste scene (je moet langgggg blijven zitten en veel namen lezen voordat je bij die scene komt) ook nog even benadrukt dat we met The Dark Season te maken hebben, is het tijd voor de borrel. Wanneer we de zaak uitlopen zien we hapjes en drankjes en horen we muziek. Jammer genoeg heb ik een leenkind en dat leenkind moet z’n bed in. Dus die sla ik over. Maar we gaan niet weg voordat we een goodiebag in handen gedrukt hebben gekregen en een een filmposter. In de goodiebag zit een action figure van Black Widow. W00t. We zijn blij.

Chapeau Pathé

En goed gedaan Pathé. Ondanks de Powerpoint op IMAX-scherm, was de avond goed geregeld, mooie vormgegeven en voelden we ons twee VIP’s (is het erg als ik je niet ken, vroeg het meisje dat naast mij zat. Totaal niet, stelde ik haar gerust, ik ken mezelf niet eens echt goed!).

Pathé is het niveau bios ontstegen. Met zalen voorzien van de laatste snufjes en luxe die je in mijn bioscoop-tijd nog niet had (wat dacht je van Love seats in de zaal of stoelen die naar achteren kunnen klappen zodat je half liggend je film bekijkt), maar ook begrip van wat er nú speelt met snapchatters en consorten én zicht op kansen in de markt, is Pathé allang niet alleen maar een plek waar je heengaat om films te kijken. Er kan vergaderd worden en gefeest, je kunt er je nieuwe product introduceren, seminars, congressen. Als jij het kan bedenken, kunnen zij het regelen.

Evolueren of verdwijnen

Toen de colaflesjes nog van glas waren en ik altijd goed bedacht wat ik met mijn laatste Rolo ging doen, was de bios gewoon de bios. Anno 2018 is de romantiek misschien een beetje weg, maar ervoor in de plaats is een business gekomen die zich weet te handhaven te midden van downloaders en Netflixers en dat is – naast een hele spannende film – goed om te zien daar in die IMAX-zaal van Pathé Arena. Want de tijden zijn veranderd en meeveranderen is overleven.

Mag ik de volgende keer wel The Black Panther in mijn goodiebag? Ik ben niet veeleisend hoor, maar Wakanda forever!

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Kringloopwinkels zijn duurzaam en ideaal om spullen af te geven bij de 'Spullen-inname' of om bruikbare goederen te kopen tegen een schappelijke prijs.

Ik kringloopwinkel, wij kringloopwinkelen

Eurovisiesongfestival 2018