in

To taart or not to taart

vlindertaartHet expatleven brengt vele geneugten. En een daarvan is taart.

In Hongarije, waar we een paar jaar woonden, bakken ze taart in de Weense traditie. On-ge-lo-fe-lijk lekkere taart. In de VS bakken ze hele vieze taarten (vond ik), maar ze zagen er wel gaaf uit. Nu wonen we in Turkije. En het begrip ‘taart’ neemt weer een hele andere dimensie aan. Daar kunnen de Amerikanen nog een puntje aan zuigen. Disney is er niets bij.

Dat geldt ook voor verjaardagsfeestjes

De feestjes waar mijn oudste twee kinderen voor worden uitgenodigd zijn waanzinnig, soms. Van opblaaskermisattracties (niet zo’n simpel kasteel, nee, een soort hindernisbaan die lijkt op een achtbaan) tot volwassenen in Mickey Mousekostuums. De kinderen vinden het natuurlijk geweldig.

Het is een beetje lastig uitleggen dat wij voor hun verjaardag net als andere jaren gewoon weer een speurtocht door de buurt doen, met pannenkoeken toe , maar tot nu toe slikken ze het nog. En hun kleine gasten genieten net zo veel van koekhappen en een Star Wars speurtocht als van georganiseerde feestjes. Dus wat dat betreft gaat alles nog goed.

Maar het moeilijkst is het hele taartengedoe

Want de taarten hier, die gaan – op zijn Hollands gezegd – nergens over.
De taart komt steevast van dezelfde banketbakker. Een hele sjieke. Daar maken ze droomtaarten: een Barbie met een witte taartjurk vol kleine, handgemaakte eetbare roze roosjes (voor een 5-jarige), een vlinder van een halve meter doorsnee (ook voor een 5-jarige) en een piratenschip, compleet met eetbare bemanning ( voor de vijfde verjaardag van onze eigen zoon).

piratentaart2Zo waren we van de week op een feestje (van een 8-jarige) met een taart in de vorm van een rood-geel Galatasaray shirt (de voetbalclub, mensen, de voetbalclub).

Ik zat laatst in de gids te kijken van diezelfde banketbakker

Je hebt ze ook als vrouw-achter-kaptafel. Met eetbare vrouw en eetbare kaptafel en eetbare borstel en eetbare prullaria.

Je kunt het zo gek niet verzinnen. Die taarten zijn mooier en luxer dan de meeste mensen in Nederland op hun bruiloft hebben. En lekkerder, ook: gevuld met chocolademousse EN chocoladecake EN chocolatechips EN noten. En dat gewoon voor een kinderfeestje.

Ik weet het niet. In Hongarije bestelden wij natuurlijk vol vreugde een taart in de vorm van Nemo (de vis, mensen, de vis) voor de derde verjaardag van ons zoontje. En net aangekomen in Istanbul gingen we voor de piratenschiptaart. Die taart was een beetje een goedmakertje, vanwege de verhuizing naar Turkije.

yodacupcakes2
Het ergste is nog: geen kind kijkt nog op of om van zo’n taart

Op ieder feestje liggen een kwartier later overal papieren bordjes met stukken taart waar één hap uit is genomen. 

Dus het dilemma is nu: gaan we er voor, voor J’s volgende verjaardag? MOETEN WE EEN TAART? Of gaan we gewoon weer voor de rare cup cakes van zijn moeder? Of ga ik zo’n rol uitrolbare frosting kopen en het zelf proberen?

To taart or not to taart?

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Bijna geen volgers op Instagram? Doe er wat aan!

Geen geduld? 5 manieren om het wachten op je nieuwe gadget draaglijk te maken