in

Met de hakjes over de sloot

Vliegtuig met rennende benen gecropped DutchHet is kerstavond, we gaan naar Orlando en we hebben een half uur vertraging. Dat is heus niet veel hoor, op een mensenleven, maar ben maar eens een half uur extra op een vliegveld. We halen nog een drankje, we lopen met de kinderen heen en weer en we praten over vliegen. ‘Eerst gaat het vliegtuig heel hard rennen en dan gaan we zo poef de lucht in!’ zegt Lucie. Ik denk gelijk aan dametjes op hakjes die het vliegtuig een slinger geven.

Inmiddels zitten we en rijden naar de vertrekbaan. Ik kijk naar man J. die een gangpad en een kind van me verwijderd zit. ‘Hoe zat het ook alweer met die zuurstofkapjes?’, roep ik boven de grommende motoren uit. ‘Gewoon opzetten!’, roept man J. terug. Goh. Wat weten mannen toch veel hè. Dan rijden we steeds harder en ik hoor de hakjes over het asfalt tikken. We gaan harder EN harder en DAN staan we plots stil en hangen in de veiligheidsriemen. Ik glimlach geruststellend naar de kinderen. Maar het kan ook een paniekerig lachje geweest zijn nu ze dingen zeggen als: ‘Mam, wat is er? Er is toch niks ergs?!’

De gezagvoerder heeft het over iets met de motor en oververhitte remmen. Hij zegt ook dat we misschien zo brandweerwagens zullen zien. Het zijn puur procedures (hoor) en niks om ons zorgen over te maken. Ja ja. Ik zoek het zelf wel even op en vind ‘ontploffingsgevaar’ als ik de combinatie: oververhit, wielen en motor intik op mijn telefoon. Man J. vindt tegelijkertijd met dezelfde Google zoekmachine een bericht waarin het woord ontploffing in het geheel niet voorkomt. Typisch. Dan komen de brandweerwagens aangescheurd, waarop Boris een ‘blussen, blussen!’ inzet en ik verontschuldigend in de rondte glimlach.

Zes uur vertraging levert het op. Genoeg tijd voor verstoppertje, het inwisselen van 16 dollar aan bonnen voor chocola en chips – want er is niks anders nee – en het contact zoeken met een Nederlandse piloot die zegt dat het wel meevalt en goed komt (en dat het model vliegtuig best oké is, voor een 30 jaar oud bakkie dan, ha ha). Een dag later zegt hij overigens dat het best een hele spannende manoeuvre was die hij graag eens in het echt zou willen uitvoeren.

Met Lucie heb ik het later over de gestruikelde beentjes, geschaafde knietjes en de gebroken hakjes van de dames die het vliegtuig aanrenden. (Ze kijkt me verstoord aan, ze heeft geen idee waar ik het over heb.)

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Drie oude dames

Hoe doen andere ouders dat toch?