in

We prolongeren onze titel

couponingIk hoor het man J. nog zo zeggen: ‘Maak je geen zorgen (schatje), Unilever zit alleen in normale delen van de wereld.’ Ik geloof man J. want onze relatie is gebaseerd op vertrouwen. Over die mogelijke baan in Amerika twijfel ik dan ook geen moment. Ik zie ons New Jersey en omgeving onveilig maken en als we met zijn vijven in een eierdopje moeten wonen, kan me dat weinig schelen. Hoe hip, hoe lucky!

Dan wijst man J. op de kaart aan waar Unilever nog meer kantoor houdt in Amerika. Althans, we kijken op Google Maps en zoomen een keer of 80 in tot er niets dan land met daarin een heel klein kabouterstadje opdoemt. ‘En daar zit nou Walmart,’ zegt man J. enthousiast. ‘En Walmart is echt heel groot!’ In supermarktland. Dat het me worst zal zijn komt nog het dichtst in de buurt van mijn interesse voor de fast moving consumer goods branche.

Arkansas. Hilarisch vind ik het in eerste instantie. Daar gaan we toch zeker niet echt wonen? Niemand wilde er ooit levend gevonden worden, niemand ging er ooit op vakantie en niemand etcetera. Maar mooie baan, nieuw team en zo wordt het van kwaad tot serieus. Hoe vertel je de kinderen zoiets als je zelf nog in de acceptatiefase zit en alleen nog maar gniffelende gesprekken met vriendinnen voert over 1. Dikke Amerikanen 2. Couponning 3. Onaantrekkelijke mannen met vierkante kaaklijnen en 4. Dat ik mijn troefkaart ‘Nee, ik ga echt ongelukkig worden tussen die imbeciele Amerikanen’ nu echt in ga zetten?

Zouden we er werkelijk ongelukkig worden? Laatst vroeg Boris (7) waarom ik er zo’n leuke dag van had gemaakt. Ze waren naar school geweest, er kwam een vriendin langs met kinderen in dezelfde leeftijd, we maakten een wandeling en we aten pannenkoeken. Niet heel bijzonder, vond ik. Maar dat hij dat vol overtuiging zei, maakte mij wel extreem gelukkig.

Geluk heeft – in principe – niks met je woonplaats te maken. Het is een gevoel, iets dat je kunt zijn en afdwingen zelfs. We hebben gestruggeld om Zuid-Afrika ons thuis te maken, maar we zijn hier nu heel gelukkig. ‘We hoeven het alleen nog maar te blijven!’ Zegt man J. (opgelucht dat ik ook iets positiefs te melden heb). Natuurlijk is je titel verdedigen het lastigste dat er is, maar geluk zonder inspanning, dat bestaat ook niet. Dus, doe mij een hamburger, een nieuw accent en ik ga vast korting bonnetjes sparen; America, here we come.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Tot de dood ons scheidt

Het leven is een kauwgombal