in

Raar haar

bobbie en lucie‘Oh, zij hebben net zo’n last van het weer als ik, kijk dan hoe statisch hun haar is!’, zegt de oude dame terwijl ze de boodschappen in haar tas stopt. Ik kijk naar vrouw. Het restje grijs haar dat ooit vast weelderig krulde heeft nu nog het meest weg van een dot engelenhaar. Het deint zachtjes heen en weer en lijkt wars van statische invloeden. Vervolgens kijk ik naar mijn meisjes van 3,5 en 5. Het blonde, bijna witte haar van vooral de jongste, staat vrolijk rechtop.

We zijn eraan gewend geraakt dat mensen minstens drie keer per dag verbijsterd stil staan en van de meisjes naar ons kijken (man J. is kaal en ik heb doodnormaal peper- en zoutkleurig haar) en weer terug. Bij voorkeur raken ze het haar even aan, merken verbaasd op dat het niet stug is, maar heel zacht (‘Huh, het is heel zacht?!’) voordat ze zeggen: ‘Ik heb nog nooit zulk haar gezien, zit het in de familie?’

Ik word er wel eens gek van dat mensen vragen of ze misschien net uit bed zijn geklommen, dat het haar PRECIES (maar echt hè, PRE-CIES) lijkt op de manen van een pasgeboren zebra, of ze misschien in Afrika ter wereld zijn gekomen en of we het niet beter af hadden kunnen afscheren toen ze jong waren. (dan was het nu misschien wel normaal geweest?) Sommige mensen zeggen ronduit: ‘Dit is het raaaaaarste haar dat ik ooit heb gezien, kijk dan!’ Terwijl ze anderen aanstoten en het gevoelsleven van de meisje negeren die uit pure ellende onder tafel kruipen of achter mijn benen verdwijnen.

Toen we tijdens een vakantie in één uur drie opmerkingen voor onze kiezen kregen, bedachten man J. en ik dat we de eerstvolgende commentaar leverende figuur over zijn of haar bol zouden aaien vergezeld van een: ‘Nou, maar jij kan er ook best mee door, lekkere krullenbol/ kale gabbert/ jonge god van me!’ Maar we deden het niet. Want iedereen bedoelt het goed en bovendien is het ook leuk om te horen dat je dochters waanzinnig grappig haar hebben.

Daarom beamen we dat het lijkt op kroeshaar en zebramanen en vooruit, we zeggen lachend dat het ook wat weg heeft van je jonge ruwharige teckeltje. We vertellen dat wij ook geen idee hebben. Dat wij dit grappige, dikke, blonde haar, waarvan elke unieke haar krinkelt en dat bijzonder langzaam groeit, ook nooit eerder zagen. En omdat wij inmiddels wel erg nieuwsgierig zijn, hierbij een oproep: Waar komt dit haar toch vandaan en waarom kroest het zo? Misschien weet jij het of heb je het ook?

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Lesjesavond

Respect!