in

Lesjesavond

lesjesavondApetrots pakt hij zijn rekenboek en begint te cijferen. “Volgens mij is dat niet helemaal de bedoeling!” Ik probeer zoonlief vriendelijk aan het verstand te brengen dat hij míj aan het werk moet zetten. Hij is vanavond immers de meester.

Terwijl mijn vrouw een kwartiertje les krijgt van juf Femke, mag Pim mij eerst ‘onder handen nemen’. Het is lesjesavond op hun school, een avond waarop de leerlingen aan hun ouders mogen laten zien wat ze overdag zo’n beetje uitspoken. Omdat onze kinderen op een Montessori-school zitten, is dat niet ‘gewoon’ rekenen, taal of geschiedenis. Nee, ze werken met speciaal Montessori-materiaal, waarmee ze vaak zelfstandig aan het werk gaan. Uiteraard houdt de meester of juf toezicht en kunnen ze bij de leerkracht terecht voor hulp en ondersteuning. Een school waar zelfstandigheid voorop staat. Iets waar ik als zzp’er van harte achter sta, maar dat geheel terzijde.

Leren schrijven
Nu mag ik dus met meester Pim aan de slag. Ik moet een schrijfoefening doen, want dat doet Pim het liefst. En aangezien ik de hele dag al met schrijven bezig ben, lijkt me het een prima idee. 😉 Zo leer ik ook nog eens wat.
Zoon zit in groep 3, maar loopt met taal nogal voor. Ik mag een lesje maken over verkleinwoorden: ‘wandelingetje’, trouwringetje’, ‘puddinkje’ en onze favoriet: ‘koninkje’. Zowaar heb ik alles goed en zoon mag een mooi groene krul zetten. “Nu mag je me voorlezen, pap”. Ik lees een paar bladzijden uit een Dolfje-Weerwolfje-verhaal en daarna is het tijd om onze peuterdame op te zoeken.

Opgeruimd stempelen
“Wij gaan stempelen, pap!”, zegt Femke trots als mijn vrouw plaats heeft gemaakt en naar middenbouwmeester Pim is vertrokken. Eerst leggen we de spullen die ze heeft gebruikt om vrouwlief de Nederlandse vlag te leren kleuren weg. Opgeruimd neemt ze de leiding. Ondanks het feit dat ze nog geen half jaar op school zit, weet ze feilloos de weg in de klas. Hier moeten de potloden, daar de onderleggers en dat wel precies zoals mevrouw het wenst. Een juf in de dop?

Daarna gaan we stempelen. En zoals het het Montessori-onderwijs betaamt (ik maak echt geen reclame, hoor), stempelen we niet zomaar. Nee, we leren direct wat woordjes spellen. Vanwege de tijd komen we niet verder dan een hele bus en een half vliegtuig (want juf Femke moet alles precies voordoen), maar dat mag de pret niet drukken. Die twee van ons, die komen er wel!

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Als een blok

Raar haar