in

Negen fotowaardige mijlpalen voor moeders

Wie heeft ze niet als kraamcadeau gekregen, de milestone cards? Kaarten die de milestones of mijlpalen van je kind markeren. 

Een foto maken en daar met een kalligrafeerpen ‘op 9 november zat ik voor het eerst’ onder schrijven is zó vorige eeuw. Tegenwoordig schrijf je op een kaart de datum van het glorieuze moment en die leg je dan naast je kind. Zo zet je je kind mét real life onderschrift op de foto.
Je hebt kaarten voor de zwangerschap, de babyperiode en de peuterperiode. Allemaal heel leuk natuurlijk, die eerste hapjes en stapjes, maar er zijn ook genoeg mijlpalen voor moeders die het vermelden waard zijn.

Vandaag zette ik mijn eerste stapjes buiten de deur. Zonder kind.

De eerste keer werd ik door mijn lief naar het winkelcentrum om de hoek gestuurd en moest ik verplicht een half uur wegblijven. Ik vond het stoer en stom tegelijk.

Vandaag heb ik zonder te huilen naar mijn slapende kind gekeken.

Wat was ik een emotioneel incontinent wrak vanaf dat mijn dochter geboren werd. En eigenlijk nog steeds. Naar mijn kind kijken zonder meteen plasjes in mijn ogen te krijgen is een kunst geworden. Ach ja.

Vandaag sliep ik tot zeven uur en vond dat uitslapen.

Nooit gedacht dat ik dat nog eens zou zeggen: “O, wat heb ik lekker lang geslapen.” Om half acht ’s ochtends.

Vandaag zette ik mijn eerste principe overboord.

Nee hoor, ik ga mijn kind nooit achter de tablet zetten. Nee hoor, ik ga mijn kind nooit een speen geven. Nee hoor, ik ga mijn kind nooit twee keer snoep geven. Uh-huh.

Vandaag gingen we allemaal gekleed en gevoed de deur uit. Op tijd!

Voor gevorderden: zonder nog een keer extra van kleding te wisselen door overstroomde luiers/melkvlekken/omgevallen bekers chocomelk.

Vandaag heb ik iets gezegd wat mijn moeder ook altijd tegen mij zei.

En ik had me zo voorgenomen om dat niet te doen.

Vandaag heb ik mijn eigen ouders ‘opa en oma’ genoemd.

Best gek, om het ineens over ‘opa en oma’ te hebben als je naar je ouders gaat en toch hoefde ik er niet aan te wennen.

Vandaag kon ik een gesprek met een vriendin ook echt afmaken.

Ja leuk, we spreken af! Dan kunnen onze kinderen met elkaar spelen en kletsen wij even bij. Haha. Ik vraag me nog steeds af hoe dat gesprek met die ene collega nou was gegaan en wat ze wilde zeggen over die oud-klasgenoot.

Vandaag had ik de tijd om een leuke foto van mezelf te maken.

En precies hierom zijn er natuurlijk geen kaarten voor de mijlpalen van het ouderschap. Want waar moet ik de tijd vandaan halen om al die mooie mijlpalen vast te leggen?

Ik ben het meest trots op mezelf als het me lukt om in het spitsuur geduldig een maaltijd op tafel te zetten terwijl ik de baby af en toe uit de gordijnen pluk, kopjes thee aanneem van de peuter, de tafel dek, alle jassen opberg en mijn best doe om niet over de hond te struikelen. Het zou een foto waard zijn, als ik de tijd had. Laat maar zitten, die kaarten. Ik maak wel leuke foto’s van m’n kinderen. Kan ik die spuugvlekken ook gewoon op m’n schouder laten zitten.

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Reality check

Ochtenddoedingen en andere structuren: lijstjes aan de muren