in

De basis voor een leuk kind

Regels‘Oh-oh’, zegt ie, terwijl hij zijn bord met twee handen vastpakt en me strak aankijkt. Er is nog niks gebeurd, maar ik weet wat die twee klanken betekenen: er gaat iets vallen. Nog voor ik hem kan tegenhouden, gooit mijn zoon de boterham met hagelslag van zijn bord op de vloer. Zijn blik verplaatst zich van mij naar het resultaat van zijn actie: een kunstwerk van boter, brood en chocola op licht eikenhout. Dat ik zeg: ‘HÉ, WE GAAN TOCH POTVERDORIE NIET MET BOTERHAMMEN GOOIEN’, hoort hij niet eens. Hij is te druk bezig met gieren van de pret.

Ineens is mijn zoon één en komt er iets nieuws om de hoek kijken: opvoeden. Of grenzen stellen. ‘Zodat je nu de basis legt voor een leuk kind, in plaats van een drammerig kind’, staat er in het boekje van het consultatiebureau. We moeten aan de bak dus. ‘Nee’ zeggen als iets niet mag. Afleren als hij blijft zeuren. En vooral: niet lachen als hij zijn eigen acties hilarisch vindt. Dus als hij ’s avonds één voor één zijn knuffels en speen uit bed gooit, om vervolgens hartverscheurend te gaan huilen om die knuffels, blijven mijn vriend en ik hem consequent instoppen en welterusten wensen. Tot hij na een uur nog steeds rechtop in bed staat en wij gek worden van het pauzeren van onze favoriete serie. Dan is een liedje zingen en hem over zijn handje aaien toch de kortste weg naar rust.

Ik moet er even inkomen, zoveel is duidelijk. En mijn zoon ook. Ik verbied, hij negeert (en lacht), is zo ongeveer het resultaat van mijn pedagogische probeersels.

Vorige week kreeg het geboefte op het consultatiebureau een doosje blokken in zijn handen gedrukt. Met een gelukzalig ‘Oh-oh’ schoof hij het doosje met één hand van tafel. Voldaan keek hij van ons naar de arts. Hoopvol keken wij nu ook naar haar. Zeg het ons, dokter. Hoe pakken we dit aan? Maar de vrouw barstte in lachen uit en zei tegen onze zoon: ‘Wat een boef ben jij.’ Onze zoon straalde van oor tot oor en ons pedagogisch plan lag op z’n gat. Ik modder wel verder aan, hoor. Maar als het toch een drammer wordt, leg ik de schuld volledig bij het consultatiebureau.

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

8 vragen van een grillige BBQuizmaster

Echt mannenwerk

Wat Is Vandaag De Dag Nog Echt Mannenwerk?