in

Lang zal ze leven

De lindehof‘Proficiat!’
Slaperig kijk ik op en zie mijn dochter en man een verjaardagslied inzetten, baby Tijs zwaait zijn armpjes op de maat mee. Dat is leuk wakker worden! ‘Nou pak je koffer maar in, oma komt zo oppassen en wij gaan vandaag samen op pad, vanavond lekker eten en een hotelletje erbij.’
‘O… Wat leuk!…’ Hoor ik mezelf zeggen. Ik heb plots een wat droge mond.

Ja dat ís leuk, vroeger had ik dat zelfs fantastisch gevonden: met z’n tweeën een dagje weg, helemaal niets, alleen wij twee. En dan ook nog zo lekker eten. Mijn lief heeft een restaurant uitgezocht dat al lang op ons lijstje staat. We hoeven geen drankjes te tellen, kunnen gewoon een aperitief én een wijnarrangement nemen want niemand is de Bob. Na het diner rollen we zo ons hotel in en kunnen we genieten van een lange, stille nacht. Uitslapen… dat heb ik al ruim twee jaar niet meer gedaan.

Even wennen
‘Vind je het echt wel leuk?’ vraagt Tim als hij mijn toch wat bedrukte gezicht ziet. ‘Jah, maar ehm, gaat dat wel goed? Tijs slaapt de laatste nachten zo slecht – en krijgt oma het wel voor elkaar om op tijd een fles te maken en aan hem te zien wat hij nodig heeft? En Ilse is dat ook niet gewend…’ Als ik later onder de douche sta weet ik afstand te nemen: hier gaan ze heus niet dood aan. Goed voor de ouders en dus ook voor de kinderen – en wat leuk dat Tim dit georganiseerd heeft!

We eten met zijn allen een taartje, brengen ze naar bed voor de middagslaap en hop daar gaan we. In de auto vind ik het nog moeilijk om erop te vertrouwen dat het allemaal echt wel goed zal komen. Zal oma de instructies wel goed onthouden? Heb ik wel gezegd dat Ilse altijd haas mee naar bed krijgt en dat Tijs ’s nachts een extra dekentje nodig heeft? Nadat we de auto wegzetten gaan we nog even shoppen en goh, dat is toch wel lekker zonder kinderen.

O ja, zo was dat vroeger
De hotelkamer is prachtig en bij de borrel ben ik al om: dit moeten we vaker doen! Wat een genot om je zinnen weer eens af te kunnen maken, wat fijn dat er niemand wegrent en wat fantastisch om even geen kusjes uit te delen op zere knieën en pijnlijke vingers. Gewoon lekker eten en kletsen! Natuurlijk hebben we het toch verdacht vaak over onze kroost en moet ik af en toe met oma sms’en. Maar ik geniet enorm van mijn cadeau en hoop dat ik snel weer jarig ben! O nee, dat niet.

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Roodborst

Zo maak je jouw keuken veiliger voor je kroost