in

Eerlijk delen

“Mam, als we nou allemaal een klein beetje diabetes hebben? Dat is toch veel eerlijker?”

Eerlijk zullen we alles delen. Eén van die aloude wijsheden die je je kinderen meegeeft. Zelf geef je zoveel mogelijk het goede voorbeeld en dus probeer ik mijn beide kinderen evenveel te geven. Zowel in materiële zin als in aandacht. Als tweelingmoeder ben ik daar dubbel op gefocust. Dat denk ik tenminste. Ik weet niet hoe het is om kinderen in verschillende leeftijden op te voeden. Bij mij komt altijd alles tegelijk. In één keer ervan af: Zwemles! Of in één keer voorbij: Kleine knuistjes die je hand pakken en een afscheidskus op het schoolplein. Dat mag/krijg/hoef jij nu niet want je zus is jonger/ouder, kan ik in ieder geval niet als argument gebruiken. Maar dat terzijde.

eerlijk delenMijn meiden gingen altijd gelijk op. In groei, ontwikkeling, op school. Niet dat dat moest. Kleding hadden ze nooit hetzelfde. En ze zaten ook niet bij elkaar in de klas. Maar toch ging het eigenlijk allemaal als vanzelfsprekend, gelijk op. Met de nadruk op ‘ging’. Tot één van de twee de diagnose diabetes kreeg. Daar was ik al totaal niet op voorbereid. Op de verschillen die er nu onmiddellijk en onvermijdelijk tussen mijn dochters zijn, ben ik zo mogelijk nog minder voorbereid.

Want onze dochter-zonder raakt de laatste weken bij mij uit het vizier. Dat wil ik niet, maar ook dat is iets wat als vanzelf gaat. Ik vraag haar niet meerdere keren op een dag hoe het met haar gaat. Of ze voldoende eet. Of ze al heeft gespoten. Hoe hoog haar waarden waren. Wat ze allemaal gedaan heeft om te kunnen verklaren waarom haar waarde net hoger was. Of ze wel haar glucosemeter, insulinespuit en dextro meeneemt als ze ergens heen gaat. Ik denk niet de hele tijd als ze weg is of ze wel ok is. Of ze toch geen hypo krijgt. En of ze dat dan wel op tijd door heeft. Of ze dat wel zegt tegen haar vrienden, zodat ze niet alleen fietst als ze zich niet goed voelt. Ik heb bij haar niet de neiging ieder uur een appje te sturen met bovenstaande vragen. Of zo maar een onbenullig bericht, om maar een teken van leven terug te krijgen.

Het knaagt. Ik zou dochter-zonder evenveel vragen willen stellen. Maar zoveel vragen heb ik niet aan haar. Het is zoals je vroeger het rijmpje afmaakte. Eerlijk zullen we alles delen, je zus nu net iets meer (pech) dan jij.

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

De pratende peuter (strip)

5 standjes die veel beter zijn als je Crossfit