in

De enige vrouw

20140701_231431In dit mannenhuishouden zijn vrouwen meer dan welkom. In elk geval wat mij betreft. Met twee net volwassen zonen en een spetter van bijna zestien verwacht je dat wat dames de revue gepasseerd hebben. Maar nee, het blijft stil.

Tot een paar weken geleden. Een groepje meisjes fietst steeds voorbij. Het valt ons wel op, maar met dit mooie weer is het niet zo gek dat er steeds meer kinderen buiten spelen. Langzaam begint op te vallen dat ze naar binnen kijken. En op een dag glijdt er brief in de brievenbus. Voor onze kleinste, dertien jaar, groep acht. Met hartjes.

De broers hebben het gezien en plagen hem genadeloos. Het leidt tot dramatische taferelen, jongste schreeuwt en loopt boos weg van tafel. De brief heeft niemand ooit meer terug gezien. De inhoud blijft verzwegen.

Vanavond kijken we vanuit onze tuin naar het voetballen op het grasveld aan de overkant. Met een groepje buurjongens speelt jongste een serieuze wedstrijd. Er zijn doeltjes neergezet, de keepershandschoenen aangetrokken, de mouwen opgestroopt. De meisjes die steeds rondfietsen blijven staan. De aandacht voor de voetbalwedstrijd van zowel jongens als meisjes verslapt, contacten worden gelegd, de meisjes duwen hun vriendinnetje naar voren, er ontstaat woordenwisseling, er wordt gespeeld, geruzied, gelachen. Dit is nog spannender dan een voetbalwedstrijd, we twijfelen zelfs even of we in moeten grijpen. Een moeder van één van de meisjes redt de situatie: ‘Komen jullie, het is bedtijd!’

De buurjongens gaan ook naar huis. Jongste komt met de bal onder zijn arm naar huis. Voordat hij naar binnen stapt, vragen we of het gezellig was. ‘Meisjes zijn stom!’, bromt hij. ‘Ik ga naar bed!’

Ik leg me er bij neer. Voorlopig blijf ik de enige vrouw in dit huishouden.

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Met Rembo en Rembo was ik nu een completer mens

5 redenen waarom ik van kleine festivals houd