in

De roze fiets

fietsbord

Net vier was hij, toen hij zonder zijwieltjes leerde fietsen. Op het oude roze fietsje van zijn zus, want dat stond er toch nog. En wij zijn van het hergebruik. Of eigenlijk zijn we zijn in sommige situaties ouders van de lakse soort. Maar voorstander zijn van hergebruik klinkt positiever. En beide zijn waar.

Hij fietste meteen al snel en goed. Heen en weer over de stoep voor het huis werd al snel saai. Binnen een paar weken hield hij met gemak zijn vader bij tijdens hardlooprondes van acht kilometer. Daarna wilde hij dan ook nog wel een rondje door de stad. Een vriend die dit hoorde zei: ‘Je moet wielrenner worden!’ Hij antwoordde ongelovig: ‘Rennen op een wiel?’

Al snel had hij weinig zin meer om per bakfiets naar school te worden vervoerd. Hij wilde zelf fietsen. Op die nog altijd roze fiets. Inmiddels ter compensatie wel voorzien van een door hem uitgezocht zadelhoesje met auto’s, maar toch. De blauwe verf die we erop wilden smeren stond nog te wachten in de schuur.

Ik twijfelde. Hoe zouden zijn klasgenoten reageren? Ongeveer tegelijkertijd vroeg ik me af of die gedachte niet overdreven was. Zelf zat hij helemaal niet met de kleur. Hij was trots op zijn fiets. En eigenlijk wilde ik niet degene zijn die hem opzadelde met het vastgeroeste idee dat al het roze in de wereld is voorbehouden aan meisjes. Van mij mocht hij roze best mooi vinden. Ik besloot er niets over te zeggen en hem op het roze exemplaar naar school te laten fietsen. Vanaf dat moment fietste hij wekenlang bijna dagelijks zelf. Ik hoorde hem nooit over uitlachen of plagen.

Toen vond één van ons (ik was het nog altijd niet) eindelijk de tijd om zijn fiets te schilderen. Op de terugweg, voor het eerst op zijn blauwe fiets zei hij: ‘Ik ben toch wel blij dat papa mijn fiets blauw heeft gemaakt. Ik vond die roze zelf mooi, maar ze lachten me allemaal uit.’ Ik was best trots op zijn eigenheid. Hij was al die tijd vrolijk op zijn roze fiets blijven rijden en niet bezweken onder de druk van anderen. Maar een lakse ouder zijn deed ineens ook een klein beetje zeer.

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Even voorstellen: Jimmy

3 voorbereidingstips voor je eerste wedstrijd