in

Thee met koekjes

foto-19Wat een heerlijk vooruitzicht was het. Na jarenlang elke doordeweekse middag gewerkt te hebben kon ik eindelijk zelf de kinderen van school halen.

Romantische beelden van een theepot en natuurlijk een koekjestrommel passeerden in mijn hoofd. Hoe fijn zou het zijn voor de dochters dat ze niets meer hoefden, maar gewoon lekker mee naar huis mochten. Ik wachtend op het schoolplein en enthousiast rennende meisjes die me tegemoet zouden komen.
Eenmaal thuis gezellig kletsen over hoe het was geweest op school. En met de thee en koekjestrommel lekker lang aan tafel blijven zitten. Wat een heerlijke rust zou dat brengen in de dag. En wat gezellig zou dat zijn zeg.

De realiteit
Op het koude schoolplein sta ik op het kleutergedeelte te wachten op de jongste dochter. Ineens zie ik op het grote plein kinderen uit de klas van oudste dochter lopen. Ik loop er snel naar toe, maar te laat. Een boze dochter komt me tegemoet.
‘Je zou mij toch ophalen en dan ben je gewoon te laat!’
‘Ik was niet te laat, ik dacht alleen dat je zusje eerst naar buiten zou komen. Kom nou mee daar naar toe anders staat zij ook te wachten!’
En daar komt de jongste dochter aan. Ze gooit haar tas aan mijn voeten en begint boos een verhaal over dat iemand haar de schuld gaf en dat ze het helemaal niet leuk vond allemaal. Ik hoor het aan terwijl ik langzaam richting de fietsen probeer te gaan. Ondertussen is de oudste dochter nog steeds aan het mopperen en het gezicht van de jongste staat ook nog steeds op onweer.

Spelen
Als we eindelijk bij de fietsen zijn begint de jongste keihard te gillen. ‘Ik wil helemaal niet mee, ik wil bij iemand spelen!’.
Oudste dochter wordt hiermee op een idee gebracht en gilt ineens hetzelfde. Het inmiddels al lege schoolplein biedt weinig hoop op een speelkameraadje. En dat is natuurlijk mijn schuld.
Eenmaal thuis, met twee boze meiden, zit ik aan de tafel met volgens de oudste ‘vieze’ thee. De koekjes worden opgegeten, maar gezellig wordt het niet.
Dan maar de trampoline klaarmaken voor de lente! Samen gaan we de tuin in en vegen we de boel aan. De hoes gaat van de trampoline en we maken hem schoon. Het veiligheidsnet knopen we vast en klaar. Het springseizoen is geopend!
Ze spelen heerlijk buiten terwijl ik het eten maak. Gelukkig werd het toch nog gezellig. Maar inmiddels is het me wel duidelijk dat ik me helemaal niet schuldig hoef te voelen over de middagen dat ik wel werk. Volgens de oudste is dat net zo leuk, of misschien nog wel leuker…

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Middelbare schoolstress? Ik wel, mijn kind niet.

#WeOwnTheNight