in

Leren lezen

“Beste ouders, leer je kinderen niet schrijven, lezen en rekenen voor ze naar het eerste leerjaar gaan.” En even verderop: “Er lijkt soms een wedren aan de gang bij ouders. Zo van: ‘de mijne is vijf en hij kan al lezen en schrijven.’ Stop daarmee. Je doet meer fout dan goed.”

In het Belgische Nieuwsblad betoogt onderwijsspecialist Marc Litière dat het beter is om kinderen maar niet al te vroeg te leren lezen, schrijven en rekenen.

lerenlezenMijn zoon is 5. Oké, 5,5 dan. Hij leest mij iedere avond voor uit zijn Kabouterboek. En als we weer eens een Pinkeltje uit de bieb hebben gehaald, dan mag hij van ieder hoofdstuk de laatste paar alinea’s lezen. En ik kan u verzekeren: zowel het Kabouterboek als Pinkeltje zijn in Jip- noch Janneketaal geschreven.

Hij zal een jaar of 2,5 zijn geweest. We liepen met de hond het vaste rondje en kwamen ook weer langs ‘zijn’ Grijze Auto Met Een Knipoog. Veel auto’s hebben ronde of rechthoekige koplampen, een Peugeot heeft er een deukje in. Alsof de auto je een knipoog geeft (door de ogen van kinderen zie je veel ineens heel anders).

Afijn, plots gaat het vingertje van mijn zoon naar het gele nummerbord. ‘Wat is dat?’. Ik vertel hem dat het een letter is, ik meen me te herinneren een S.

Vanaf dat moment is het mannetje vrijwel alleen nog maar bezig met het vinden van anders S’en. En hij gaat verder, want hij wil ook weten wat dat rare symbooltje is dat naast de S staat. Het is een R.

We zijn nu 3 jaar verder. Hij leest als een waanzinnige, inclusief dictie. Staat er een vraagteken, dan leest hij een vraag. Staat er een uitroepteken, dan weerklinkt die in zijn voordracht. Op school zit hij in de onderbouw (de groepen 1 en 2 zijn in het montessori-onderwijs samengevoegd), maar hij voegt zich bijna dagelijks bij een leesgroepje van de middenbouw (groepen 3, 4 en 5). En hij vindt het prachtig!

Er is dus totaal geen sprake van een ratrace, meneer Litière. Had ik mijn zoon dan in het duister moeten laten tasten? Had ik hem dan moeten vertellen dat hij dit van meneer Litière en consorten die louter uitgaan van leeftijd en niet van ontwikkeling nog niet mag weten? Lijkt me niet, hè.

Het is maar net in hoeverre het onderwijssysteem zich aanpast aan het kind. Maatwerk leveren, want op andere vlakken loopt hij misschien wel ‘achter’ op de gemiddelde lijn, de lijn die al veel te vaak wordt aangehaald (denk maar aan de lengte- en gewichtslijn bij het consternatiebureau).

Wij hebben onze zoon nergens toe gedwongen, hij vond het gewoon leuk. Het heeft zijn interesse. Op het moment is hij druk bezig met leren schrijven, en rekenen. Hij kent de tafels van 1, 2, 3 en 10 al, als ik me niet vergis.

En weet u waar ik me nog het meest aan stoor bij het verhaal van Litière? Dat het zou zijn om te imponeren. Wel, meneer Litière: ik spreek er eigenlijk zo weinig mogelijk over. Ja, ik ben ontzettend trots op mijn zoon. Maar nee: ik ben juist bang dat hij als een soort buitenbeentje zal worden beschouwd. Of wij als pochers. Dat laatste lijkt me niet het geval, dat eerste lijkt me voor hem niet prettig.

Oh ja: dochterlief is ook al begonnen met de nummerborden. Ze is 3. Gelukkig loopt ze een half jaartje achter…

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Welterusten Sinterklaas!

Burgertrut