in

Logistieke Rampdag

KlokZoonlief heeft moeite met het herkennen van cijfers. Hij is pas vijf dus zo bijzonder is dat niet. Bovendien bestaat hij voor 50% uit mijn genen en die stonden bepaald niet vooraan bij het uitdelen van cijfer- en rekentalent. Die van zijn moeder trouwens ook niet.

Dus als ik cijfers al niet uitgelegd krijg, dan wordt iets abstracts als ‘de tijd’ uitleggen al helemaal een drama. En dat klopt. Evolutie heeft daar toch een steekje laten vallen, vind ik persoonlijk. Kinderen zouden het begrip van tijd en duur bij geboorte helemaal concreet moeten hebben.

Wat zou dat schelen zeg, vooral tijdens de ‘uit bed en in bed’-handelingen.

Haast en te weinig tijd zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, maar leg dat maar eens uit aan een kind. In zoonliefs universum – ik noem het de vijfde dimensie – staat de aarde veel verder van de zon. Een minuut in zijn tijd duurt in werkelijkheid doorgaans zo rond de vijftien minuten. En dat is op goede dagen. En in het universum waar dochterlief woont, gaat de zon al helemaal niet onder.

Je reinste omkoperij
Om het ochtendritueel vooral tijdens de Logistieke Rampdagen snel en adequaat te laten verlopen hebben we een afspraak gemaakt. Eerst het brood opeten, tanden poetsen, schoenen aantrekken, haren kammen, de hele riedel. Is er dan nog tijd over, dan mogen ze nog even (!) tv kijken. Dat is je reinste omkoperij, maar het werkt als een tierelier. Zolang iedereen maar exact om 07.20 in de auto zit, klaar om te vertrekken naar de BSO/kinderopvang.

Een voorwaarde is wel dat het uitzetten van de tv ruim (!) van tevoren moet worden aangekondigd. Daarin speelt tijd een belangrijke rol. Nog één minuutje jongens, zeg ik dan. Nog één minuutje, zegt dochterlief me dan na en steekt een kort, dik wijsvingertje de lucht in. Of ‘nog even’, dat zeg ik ook wel eens. Maar hoe onduidelijk is dat, vooral als je geen flauw benul van tijd hebt. Even? Duurt even een uur? Maar hoe lang duurt een uur dan? Een minuut misschien? Enfin, bijzonder verwarrend. En zo reageren ze dan ook.

Totdat ik na een minuut de tv inderdaad uitzet en ik de wind van voren krijg. Ja lieve kinderen, zo kort duurt een minuut dus. Maar dat zijn ze een minuut later alweer vergeten.

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Kanjers

De mores van de zandbakrand