in

In de ban van Brom: een dag uit het leven van een vertelbeer

BromOp een heel gewone dag is hij er eindelijk: Brom, de vertelbeer van het project in de kleuterklas. Elke nacht slaapt hij bij een andere kleuter en ‘s ochtends, in de kring, vertellen de leerlingen wat de beer beleefd heeft. Voor sommige leerlingen een hele uitdaging, maar voor zoonlief die niet wachten kan tot hij de belevenissen van de vertelbeer onder woorden kan brengen, duurt het wachten lang, vooral als je achternaam met een S begint en juf het alfabetsysteem hanteert. 

Het lange wachten wordt beloond én er is zelfs sprake van een vakantie: extra veel Brom-tijd en dus gaat Brom mee naar Frankrijk. En dat is een zorg extra. Bij tussenstops lassen we een extra check in om te zien of we alle kinderen én Brom in de gordels hebben zitten en niet moederziel alleen hebben achtergelaten in een groezelig hurktoilet.

We kenden Brom nog niet en hadden een ‘gele’ verwacht, type Winnie-the-Pooh: dik buikje, dommige blik, te kort truitje. Maar dit heerschap is redelijk trendy. Geen druk, hip T-shirt, maar een gemêleerd truitje, gemaakt van een restje acryl dat waarschijnlijk al jaren wat verloren in het breimandje van een oma lag. Te klein voor een baby, precies goed voor een vertelbeer.

Hij is meteen nadrukkelijk aanwezig en al snel is duidelijk dat we hem met de nodige égards dienen te behandelen. Op geregelde tijden moet hij even rusten, uiteraard languit op de bank, met een colaatje erbij. Vergeet vooral het koekje niet. Liever niet te klein, een stukje chocolade erbij wellicht? Daarna wil hij wel even op de computer werken of met de lego bouwen. Maar waag het niet dat een oudere zus hem optilt: alleen kleuters weten hem op de juiste manier te benaderen.

Een uitgebalanceerd diner is niet aan Brom besteed. Zijn gevoelige berenmaag verdraagt geen gezonde groente. Hij mag wel patat of stokbrood en een lekker flesje rood of colasnoepjes. En een ijsje als toetje. Na een halve dag Brom heeft de beer de macht in ons gezin overgenomen.

Hoogtepunt van de dag is het naar bed gaan. Op normale dagen nogal eens een moment van discussie. Nu Brom tijdelijk deel uitmaakt van ons gezin, verloopt het hele ritueel verdacht soepel. Brom wil wel graag een verhaaltje voorgelezen krijgen, anders kan hij niet slapen. Het lichtje moet aanblijven voor het geval hij moet plassen en zou kunnen struikelen over lego, autootjes en een complete reddingsbrigade. Er moet ook een foto gemaakt worden van logeerheer en beer: het keiharde bewijs van Brom’s aanwezigheid.

En zo gaat Brom de nacht in, in de armen van wéér een ander kind. Het maakt hem niet uit, hij laat het allemaal lijdzaam toe: hij speelt het spel mee en droomt de dromen van het kind waar hij met recht te gast is. Hij ziet alles en hoort alles, maar vertelt de volgende morgen alleen wat het kind erover kwijt wil!

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

De mores van de zandbakrand

Zorgenkind