in

Chauffeursvrouw

bord-vrachtwagen_0‘Wat doet jouw man eigenlijk?’, vraagt een geïnteresseerde moeder op het schoolplein. ‘Hij is vrachtwagenchauffeur’, antwoord ik. ‘O, is hij veel weg?’ Ik knik. ‘Hij is alleen in het weekend thuis.’ Op slag verandert haar interesse in medelijden. Ach, wat zal jij het zwaar hebben, hélemaal alleen, met twéé kinderen!’

Later denk ik er nog eens over na. Heb ik het zwaar? Ja, soms wel. Verdien ik medelijden? Nee, eigenlijk niet. Ik heb ervoor gekozen om na de geboorte van onze twee schatjes te blijven werken. Vooral omdat ik mijn werk heel erg leuk vind. Bijna nét zo leuk als mijn kinderen. Het combineren van al deze leukigheid, levert wel veel uitdagingen op.

Schema
Of het nu gaat om opvoeden, huishouden, doktersafspraken, ouderavonden of calamiteiten: van maandagochtend tot vrijdagavond ben ik verantwoordelijk voor de signalering, planning en uitvoering van deze taken. Ik heb een strak dagschema. Elke spontane actie, gezellig of niet, resulteert er in dat de kinderen te laat in bed liggen. Daar word ik nerveus van, aangezien ik ook degene ben die hen ’s ochtends weer op tijd uit dat bed moet krijgen. Echte alleenstaande ouders herkennen dat gevoel misschien wel. Ik zeg inderdaad: échte alleenstaande ouders, want dat ben ik dus niet.

Weekoverzicht
Doordeweeks is man M. mijn telefonische hulplijn, die mij met een luisterend oor, praktische oplossingen en relativerende humor door elk lastig moment helpt. In het weekend draait hij volop mee in ons leven. Dan zijn we met zijn vieren een heerlijk ‘gewoon’ gezin. Met het verschil dat Zoon en Dochter op die dagen iets meer Papa-georiënteerd zijn (lees: mama wordt weggebonjourd). Bijvoorbeeld op zaterdagochtend. Dan gaan de voetstapjes steevast naar de andere kant van het bed. In zacht gefluister krijgt M. een kleurrijk weekoverzicht (school was leuk/stom), aangevuld met een actielijst (kun je mijn autootje repareren?). Af en toe sluipt er een verzoek tussendoor, dat ik eerder die week al heb afgewezen. Maar dankzij het dagelijks telefonisch overleg tussen papa en mama, leiden deze ‘tegen-elkaar-uitspeel’-pogingen zelden tot succes.

Alles
Ik ben dus een chauffeursvrouw. Maar wat houdt dat in? Volgens Henk Wijngaard (die van de vlam in die pijp) ben ik een vrouw die altijd moet wachten, eenzaam thuis zit en wiens gedachten voortdurend bij haar man zijn (bron: ‘De Chauffeursvrouw’). Sorry Henk, maar daar heb ik dus geen tijd voor. Ik zoek het antwoord dichter bij huis. ‘Ben ik een typische chauffeursvrouw?’, vraag ik M. op vrijdagavond. Het blijft even stil. ‘Tja, een chauffeursvrouw regelt álles. De zorg voor de kinderen, het huishouden, de financiën, klussen, afspraken….en soms werkt ze er ook bij, zoals jij, dus: ja.’ Terwijl ik nadenk over zijn serieuze antwoord, vervolgt hij met een knipoog: ‘Maar échte chauffeursvrouwen gaan in het weekend samen met hun man de vrachtwagen poetsen.’ Ik knipoog terug. ‘Ik kijk nu alweer uit naar maandagochtend…’

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Een goed gesprek

Koning Piemel