in

Streng vs leuk

opvoedenIn Volkskrant Magazine van 8 juni staat een artikel over ‘Opvoeden in tijden van overvloed, waarom nee zeggen zo moeilijk is’. Strekking van het verhaal: we moeten als ouders weer de regie nemen. Grenzen stellen, duidelijk zijn. Het zijn niet altijd anderen die te slap opvoeden, we mogen zelf ook best wat strenger zijn.

In Volkskrant-bijlage Vonk van 22 juni schrijven Annemiek Verbeek en Gabriëlle Jurriaans een betoog voor meer lol en liefde in de opvoeding. Belangrijkste boodschap: ouders moeten zich niks aantrekken van de strengheidsnonsens.

Zo word je als ouder heen en weer geslingerd tussen de verschillende opvattingen over opvoeding: streng vs leuk. Wat ik me nu afvraag: waarom wordt alles zo zwart-wit gepresenteerd? Je bent als ouder toch soms streng, en soms leuk en gezellig?

Het artikel in Vonk doet veel stof opwaaien en op Twitter barst de discussie los. Phaedra Werkhoven, hoofdredacteur van de glossy Fabulous mama, slaakt een hele diepe zucht. Ze vindt de opvoeddiscussie vermoeiend: ‘het autoritieve of autoritaire opvoeden. DOE HET GEWOON’, is haar advies.

Malou van Hintum (naar eigen zeggen de beste ‘psychiater’ zonder opleiding en columnist op vk.nl) mist in het artikel het woord ‘autoritatief’. Kenmerk van autoritatief opvoeden is volgens Van Hintum dat je je inleeft in het kind, naar diens verhaal en standpunt luistert, en dan samen kijkt wat er mis is gelopen en anders kan. ‘Dat doe je samen met het kind, maar je hebt als volwassene wel de leiding’, twittert ze. ‘Autoritaire ouders leggen niet uit. Toegeeflijke ouders nemen hun kind serieus, maar hun eigen regels niet.’

Malou van Hintum stelde de Opvoedingscanon samen en heeft zich daarvoor verdiept in diverse aspecten van opvoeden. Dat levert een overzicht op van 50 punten. Interessant in dit geval vind ik nummer 29: Vaardigheden voor opvoeders, dat vijf belangrijke vaardigheden geeft die ouders en opvoeders helpen kinderen op een goede manier op te voeden.

Juist. Terug naar de kwestie Streng vs leuk. Gelukkig gaat het vaak vanzelf maar ook ik maak vrijwel dagelijks de afweging ‘moet ik nu streng (lees: duidelijk) zijn of maak ik het af met een grapje?’. Soms kies ik het een, soms het andere. Ik probeer autoritatief te zijn, maar uiteindelijk ben ik toch de volwassene (lees: leidinggevende). Natuurlijk wil ik het liefst dat het altijd leuk en gezellig is, daar streef ik ook naar, maar de praktijk is weerbarstig.

Ik weet van mezelf dat ik enorm geduldig kán zijn (en dat vaak ook heel lang ben), maar dat ik opeens kan uitbarsten. Tot hier en niet verder. Dat is deels genetisch bepaald, en daar kun je verdomd weinig aan doen, heb ik gemerkt. Natuurlijk is dat lastig voor de kinderen, want dat maakt mama onvoorspelbaar. Toch? Ik zie ze later al bij de psycholoog zitten, pratend over de onvoorspelbare buien van moeder. Of doe ik er nu weer te dramatisch over?

Pfff. Misschien moet ik niet meer zoveel lezen (en schrijven) over opvoeding, maar het inderdaad gewoon dóen. Zo goed als ik kan.

LNC-Het-nieuwe-opvoeden-600-door-Octavie

Dit toepasselijke stripje is gemaakt door Octaview en verscheen eerder in Libelle Nieuwscafé.

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Het kleuterfeestje was… leuk?

Babypraatjes