in

Wat je moeder vindt…

Eén van mijn eerste herinneringen komt uit de kleuterklas. We zitten in de kring te wachten tot juf Ria gaat voorlezen. Ze houdt het nieuwe voorleesboek omhoog, zodat we het goed kunnen zien: Pinkeltje, door Dick Laan. “Mijn moeder vindt Pinkeltje stom,” fluister ik tegen Renske. Hard, zoals kleuters dat doen. Maar niet zo hard als de stem van juf Ria: “Marjolijn, wat jouw moeder vindt, doet er niet toe!”

Wat je moeder vindt, doet er niet toe… Het is een wijsheid waar je als kleuter niets mee kunt. Ik toen zeker niet. Mijn moeder vond namelijk nogal wat. Het was begin jaren ’80 en er was veel fout in de wereld: barbies, speelgoedgeweren, The A-team…
Achteraf denk ik dat ik er niet veel aan gemist heb. Maar toch… Als ik ooit kinderen zou krijgen, zou ik mijn stellige meningen voor me houden. In elk geval zoveel mogelijk. Dacht ik voordat ik kinderen kreeg.

Inmiddels ben ik moeder van een dochter van 5 en een zoon van 3. Mijn meningen voor me houden is vaak moeilijker dan ik dacht. Zeker waar het K3 betreft… Of boeken. Want boeken liggen me na aan het hart – ook daarin lijk ik op mijn moeder. Waarom zou ik mijn dochter pulp voorlezen, als er zoveel mooie boeken zijn? Misschien omdat ze dat ‘pulpboek’ zelf heeft uitgekozen? Maar ‘uitgekozen’ is een groot woord; in de bibliotheek trekt ze de boeken meestal razendsnel uit de kast. “Deze vind ik leuk!”
“Ja, maar mamma niet.” En in mijn achterhoofd klinkt de stem van juf Ria…

Voorlopig negeer ik die stem. Voorlezen moet immers voor beide partijen leuk zijn. Als ik mijn dochter een boek voorlees waar ikzelf niets aan vind, dan is er uiteindelijk voor haar ook niet veel aan. Ze hoort het toch aan me, zelfs als ik mijn best doe om mijn tegenzin weg te drukken. Als ze straks zelf leest, mag ze haar eigen boeken uitkiezen. Ik heb inmiddels wel zo’n vermoeden wat voor boeken dat zijn.

Laatst was er een boekenmarkt op school. Thuis liet mijn dochter trots haar aanwinsten zien: een boek met glitterprinsessen en een boek van Dora. Zelf gekocht, glunderde ze. Voor 20 cent. Ze heeft het dus nu al begrepen: wat je moeder ervan vindt, doet er niet toe. Mijn ouderlijke trots wint het even van mijn sterke meningen. Voor één keer lees ik met plezier een Dora-boekje voor.

>>>>>>>>>>>>>>>

Hebben jullie ook last van moeilijk te onderdrukken ‘sterke meningen’? En wie kiest er bij jullie de voorleesboeken?

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Irritante nieuwe gezinsleden

Hoe overleef ik het post-dutje-tijdperk?