in

De leeuwin in mij

Dochterlief was best makkelijk naar bed te brengen. Toegegeven, ze moest zich wel even in slaap huilen – maar die kwam áltijd. Totdat we naar Italië gingen. Met tien maanden oud kreeg ze in ons geweldige agriturismo een astmatische aanval.

Alsof het niet erg genoeg is om naar de eerste hulp te moeten met een benauwd kleintje. Probeer het eens (of nooit!) in een regionaal ziekenhuis in Italië. Waar niemand Engels spreekt. Waar je je kamer moet opruimen voordat de arts langskomt (ORDINER!). Waar de verpleegsters gillend ruziemaken. Op je kamer.

Het ergste: ons meiske werd zo ongeveer elk slaapje en elke nacht vele malen gestoord. Soms door een naar rook stinkende verpleger die met het lichtje van zijn mobiel in haar gezichtje scheen. Soms door iemand die vond dat ze NU haar pasta moest opeten.

Horror, vond ik het. Maar weggaan, dat was nog erger. Ze moest zuurstof, ze moest medicijnen – daar had ik geen Italiaans voor nodig. En toen gebeurde er iets in mij. In die dagen en nachten ontwikkelde ik me als een leeuwin die Het Belang Van Haar Kind bewaakte. Een oergevoel. Met ogen tot spleetjes, bijna wiegend van links naar rechts, posteerde ik me voor haar deur en liet niemand binnen als ze sliep. Thuis ren ik weg voor confrontaties, hier gromde ik naar iedereen die in de buurt kwam. In het Nederlands, ha!

Het kwam weer goed met haar, maar met haar slaap niet. Drie is ze inmiddels, en we zijn twee ziekenhuisbezoeken en vele, vele gebroken nachten verder. Het oergevoel is nooit meer weggegaan. Een soort zesde zintuig. Ik kan er niets aan doen. Ik kan heel nonchalant bezig zijn tot ik ineens automatisch overschakel op mijn leeuwin-modus. Bizar. En ik vraag me wel eens af: hebben andere ouders dat ook? En wanneer gebeurt dat?

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Het beste voor Walter

Vakantie anders