in

Hoogbegaafd

Zijn moeder en ik hebben allebei gestudeerd. Hij is pas 6 en heeft het duidelijk van geen vreemde. Was er vroeg bij met lezen en rekenen en hoort duidelijk bij het topsegment van zijn klas. Sterker nog; als hij écht zijn best zou doen, zou hij de anderen er moeiteloos outperformen. Maar zijn hoge intelligentie heeft hem ook een beetje gemakzuchtig gemaakt. Daarom geven we hem thuis af en toe bijles, zodat hij het niveau kan halen wat nodig is om een klas over te slaan.

Ik durf te wédden dat er ouders op school en in onze omgeving zijn die zo over ons (en hem) denken. Even voor de duidelijkheid: zo gaat het dus niet. Hij slaat na de zomer een klas over, dat klopt. Maar niet zonder de nodige vijven en zessen.

Dat ging zo.

Voorgrond

Sinds hij op school zat, was hij nogal aanwezig in de klas. Hij is nu eenmaal lekker  zelfverzekerd en extravert, en ja, dan treed je graag op de voorgrond. Maar niet om te vervelen; hij wil gewoon in de klas gewoon graag het goede antwoord geven (op élke vraag). Kun je dat iemand kwalijk nemen? Nee, maar voor de andere kinderen en de juf is het niet altijd ideaal.

Uit allerlei tests en gesprekken met een expert op het gebied van ‘ontwikkelingsvoorsprong’ bleek wat we eigenlijk wel wisten: hij is hoogbegaafd. Behoorlijk, zelfs. Sinds een paar maanden rekent hij mee in groep 3, omdat hij het zichzelf anders verkeerd aanleerde. Langzaam maar zeker kwamen we tot de slotsom dat het beter was als hij na de zomervakantie helemaal over gaat.

Mitsen en maren

Daar hebben we nog best lang over moeten nadenken. De voordelen: hij krijgt stof op zijn niveau aangeboden, en dat geeft rust. Hij moet nu ook af en toe opdrachten doen waar hij moeite voor moet doen, en dat is het beste wat hem kon overkomen – het besef dat hij niet alles meteen hoeft te snappen en kunnen.

Dirkjan

De nadelen zijn ook duidelijk: hij zal altijd het jongste kindje in de klas blijven. Nu, maar ook straks in de puberteit, als elk jaar al helemaal telt. Het is al geen hoogvlieger op sportgebied, en je kunt nu al op je vingers natellen dat hij altijd als laatste zal worden gekozen met trefbal. Ook uit je omgeving hoor je ineens tal van verhalen van mensen die ooit een klas hebben overgeslagen en met wie het helemaal mis is gegaan.

Wegwuiven

Het mag duidelijk zijn dat deze beslissing een hele grote rol heeft gespeeld in ons leven, de afgelopen maanden. Toch merk ik dat ik er zo min mogelijk over praat met andere ouders. Een beetje wegwuiven; ‘O ja, hij draait nu mee met groep 3.’ Vorige week nog zag ik een berichtje van een Facebook-connectie die zoveel zei als ‘Wat vinden jullie van die ouders van wie de kinderen zo nodig hoogbegaafd moeten zijn?’

Dan vraag je jezelf af: waarom zit ik de boel hier eigenlijk te bagatelliseren? Hij heeft een talent. Het maakt hem niet beter dan andere kinderen, maar op een talent mag je verdomme tróts zijn. Als hij heel goed zou kunnen tennissen, zou ik het toch ook niet wegwuiven als ‘Ach, hij kan best aardig een balletje slaan’?

Trots

Laten we dan ook maar eens ophouden met dat bagatelliseren. Nee, we pushen hem niet. En nee, we vinden niet dat hij beter is omdat hij toevallig goed kan leren. Het is een talent, en daar mag hij trots op zijn – net als ieder ander kind op zijn eigen talent. Daarnaast moet hij vooral leren om een goed mens te zijn. Net als een kind dat goed kan tennissen.

Stripje: Dirkjan

Written by Xaviera Ringeling

Serieel site-bouwer. Publisher, contentspecialist, kattenvrouwtje, mofo lady, ondernemer, terrashanger, dut-koningin.

Comments

Zeg het maar

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Loading…

0

Comments

comments

Kind-kind-dagen

Eerste liefde