Het is 6 uur ‘s middags. Bij mij in de wijk is het een kakofonie van huilende kinderen en verheven vrouwenstemmen. Moeders op (bak)fietsen racen van kinderdagverblijf naar huis, om daar in dezelfde vaart te gaan koken.

Wat een hectiek!

Al jaren aanschouw ik dit tafereel. Met afwisselend bewondering en mededogen kijk ik naar het hectische leven dat deze moeders leiden. In de zomer hoor ik het vervolg van deze race, door de openstaande deuren van onze aan elkaar grenzende tuinen.

Boekenwurm 1

Onder het koken wordt de dag doorgenomen met de kinderen, wordt de kinderen gemaand hun rotzooi op te ruimen, hun voetbalspullen alvast klaar te zetten voor morgen en de tafel te dekken.

Terwijl de werkende moeder goochelt met brengen en halen, voeden en aankleden, werken en moederen, koken en e-mails wegwerken, schenk ik nog eens een kop thee voor mezelf in.

Wat een fantastische krachtige vrouwen zijn al die moeders toch!

Petje af voor hoe zij al haar verantwoordelijkheden weet te combineren. Als moeder, als werknemer, als partner, als vriendin, als dochter, als volleybalcoach van de dochter, als taxichauffeur voor de zoon, als entertainer tijdens verjaardagsfeestjes, als verpleegkundige tijdens ziekte, als pleinwacht op school, als bemiddelaar tijdens ruzies en als troost bij verdriet.

En terwijl ik dit schrijf en trots ben op dat wij vrouwen (hoewel ik zelf niet behoor tot het moederende soort) dit allemaal voor elkaar krijgen, voel ik tegelijkertijd een soort ongemak.

Waar zijn de vaders? Ik weet niet hoe het in jouw omgeving is, maar heel veel verder dan een papadag en een keer langs de lijn staan van het voetbal zie ik de meeste vaders toch niet gaan. Ok, er wordt een luier verschoond en eens wat gekookt, maar wat mij opvalt is dat de wezenlijke zorg- en regeltaken bij de moeder liggen. Wie koopt de cadeautjes voor kinderverjaardagen? Wie geeft kindlief op voor zwemles, wie helpt op school, wie haalt het kind op van de opvang als het ziek is? Bij de meeste vrouwen die mij benaderen is dat de moeder.

De druk ligt op de moeders

Dit komt o.a. door de manier waarop in Nederland het bevallingsverlof is geregeld. Vaders krijgen 2 dagen verlof en gaan dan weer aan het werk, moeders hebben veel meer tijd om zich aan hun baby te hechten, waardoor ze vaak meer taken op zich nemen dan ze eerder bedacht hadden.

Daarnaast wordt er ook anders tegen moeders dan tegen vaders aangekeken door de maatschappij. Zelden wordt een vader gevraagd, hoe hij de zorgtaken gaat combineren met z’n werk. Bij een vrouw ligt dat anders. Aan een vrouw worden vaak andere eisen gesteld ten aanzien van de zorg voor de kinderen waardoor vrouwen druk uit hun omgeving kunnen ervaren.

Dus hoewel ik trots ben op alle moeders, hierbij een hartenkreet

Ga ook voor jezelf zorgen! Je bent het waard en je wilt je toch ook zelf ontwikkelen? Zorgen voor je kind is belangrijk, maar jezelf wegcijferen hoeft toch niet? Betrek je partner bij de opvoeding, schakel hulpbronnen in en neem tijd voor jezelf! Wanneer ben jij voor het laatst naar de sauna geweest, of heb  je een boek gelezen? Nestel je op de bank en laat de boel de boel. Ik gun het jou. Gun jij het jezelf ook?


329 views | Geschreven door