Heel soms vind ik moeder zijn net werk. Werk dat ik met hart en ziel doe, maar toch werk. En dan wil ik ook wel eens een dagje vrij.

Gezellig met mijn kinderen cocoonen op de bank vind ik geen werk. Op zoek naar een betaalbare winterjas is wel werk. Shoppen staat heel laag op mijn lijstje van leuke dingen. Voorlezen is beslist geen werk. Tenzij mijn kind een niet te pruimen boek als favoriet heeft gekozen.

Boekenwurm 1

Bewust onbekwaam

De gesprekken met de juf zijn absoluut werk. In dit soort gesprekken ontdek ik de grenzen van mijn communicatieve vaardigheden. Waarom begrijpt de juf niet dat het voor sommige kinderen gewoon echt te veel gevraagd is, om de hele dag stil in een boekje te turen. “Aardig blijven, aardig blijven”, stoomt het door mijn hoofd. Zie het als werk, daar moet je soms ook heel aardig blijven.

Mijn kind helpen bij zijn extra taaloefeningen, omdat het spellen niet zo vlot: werk. Ook nog eens werk waarvan ik weet dat ik er heel erg onbekwaam in ben. Hoe in godsnaam krijg ik mijn kind, dat ondersteboven op zijn stoel hangt, gemotiveerd om woorden op te schrijven die hij na twintig keer nog steeds fout schrijft?

Werk, werk en nog eens werk

Alle rommel, pardon rondslingerende materialen opruimen. Ja, natuurlijk moeten ze dat zelf doen, maar ik heb nu even geen toegang tot mijn vermogen om ze dat opvoedkundig verantwoord vriendelijk te vragen. Dus het is of schelden of zelf doen. Dat voelt echt als werk. Hoe oneerlijk, mijn hulp krijgt er wel voor betaald en ik niet.

Bijhouden wanneer er ouderavond is en poetsavond. Een oppas regelen, omdat er weer eens een studiedag is (echt, hebben ze dat gemaild?). Mijn agenda omgooien, omdat er een kind ziek is. Allemaal werk in de categorie plannen en organiseren.

Mijn kinderen ophalen van school, bso en alle clubs. Die laatste zijn natuurlijk vooral een teken van extreme luxe, dat dat allemaal kan en het hoeft ook heus niet, maar ja, ze zaten er in een onbewaakt ogenblik in een keer op. Dat is tot een uur per week gezellig, maar daarna ook werk. Ik ben gewoon een taxichauffeur zonder salaris.

Lekker in mijn eentje

Kortom. Ik ben heel erg aan vakantie toe. Lekker in mijn eentje, zonder iemand die hulp wil bij het voltooien van een te ingewikkeld bouwwerk van lego. Ik wil ook geen kindvriendelijke verantwoorde maaltijd koken of me schuldig voelen als ik ze toch patat voorzet. En ik wil een week lang alleen maar naar mijn eigen sleutels zoeken. Jongens, doe even alsof ik er niet ben.


770 views | Geschreven door