Ben je eindelijk over de eerste zware hobbels van de scheiding heen, geniet je prima in je eentje, bedenk je ineens om toch maar een date te proberen. Maar hoe doe je dat dan?

Opeens moest ik van mijzelf verder kijken dan mijn eigen neus lang is. Het was blijkbaar tijd voor de volgende stap: een man in dat veilige, fijne leven als single vrouw toelaten. Was ik nu op slag mijn laatste restje geëmancipeerde verstand kwijt geraakt?

Blog mee

Gevoel versus ratio

En dan begint de innerlijke tweestrijd pas goed. Want het grote voordeel van even single zijn, is dat je jezelf beter leert kennen. Ook kun je je kwaliteiten beter ontwikkelen omdat je jezelf volledige aandacht kunt geven. Daarnaast is de tijd en ruimte alleen en, in mijn geval, ook zonder mijn drie kinderen zeer kostbaar. Zo kan ik mijn brein en mijn lijf even tot rust laten komen, voordat ik weer in de verzorgende modus moet springen. En trouwens, wie heb ik nou nodig? Ik kan het inmiddels prima in mijn eentje af. Wat voegt een date of mogelijke liefdespartner daar nu aan toe? Mijn ietwat verbitterde ratio draaide overuren.

Mijn gevoel fluisterde daarentegen iets anders in: hoe leuk is het om weer samen te zijn? En hoe fijn zou het zijn om samen weer dingen te ondernemen in plaats van altijd maar in je up? En wat dacht je van weer verliefd worden, dat zou toch de kers op de taart zijn? Krankjorem, is mijn gevoel nou helemaal van het padje geraakt?

Na behoorlijk wat innerlijke strijd durfde ik meer aan mijn gevoel toe te geven. Vervolgens stuitte ik op het volgende dilemma: hoe en waar begin je in hemelsnaam met dat hele daten? Zo blijkt er namelijk een aantal verschillende opties voor daten te zijn.

De get-over-it-date

Een enkele keer kreeg ik het ‘advies’ om een rebound ergens op te duiken. Want zo zou je je zorgen vergeten en zou het een mooi signaal naar de buitenwereld zijn dat die hele scheiding je geen ene moer uitmaakt. En wat dacht je van de ideale wraakactie naar je ex? Immers: ‘The best revenge is living well‘.

Ik zal wel een naïeve muts zijn, maar het idee dat ik puur voor de lust met één of andere Jodocus zou afspreken, of, nog erger, het bed in moest duiken, stond mij zo tegen! Nou kwam er op dat moment ook bij dat ik pril bevallen was van mijn derde en ik vrij weinig behoefte had aan een man. Ik had wel andere zaken om me druk om te maken. Dit was dus geen optie.

Wat dan wel?

Na enige tijd werd het mij wel duidelijk dat ik het in mijn up niet altijd leuk vond. En toch ben ik in eerste instantie niet overactief aan het daten geslagen. Eerst moest ik het wèl leuk in mijn eentje vinden. Daar komt bij dat ik daten gewoon hartstikke ingewikkeld, eng en spannend vind. Gevalletje van onervarenheid of bindingsangst?

Maar waar zou ik die vent dan tegenkomen? Bij het zuivelschap van de Appie misschien? Net zoals iedere vrouw heb ook ik de winkelmandjes op ‘single-guy-inhoud’ gecheckt. Ik woon dan wel in Amsterdam, maar zelfs daar is het goed zoeken naar geschikt en beschikbaar datingmateriaal. Het werd mij duidelijk dat ook dit niet mijn strategie was.

De datingsite

Dik een jaar later opende ik een account op een datingsite. Ik plaatste nog geen profielfoto of teveel details over mijzelf. Ik vond het namelijk al heel wat dat ik het weer toeliet. Daar stond ik dan, wiebelig op de drempel om de wereld van de man weer te betreden. De ene dag stapte ik er vol goede moed overheen om vervolgens de volgende dag weer keihard terug te springen. Ajuus, dan maar levenslang Bridget Jones hoor! Maar had zij niet een mierzoet, romantisch etentje met “Mark Darcy” inclusief mislukte blue soup, wat in mijn jeugd het toppunt van romantiek was? Moest ik nu op zoek naar een man en ook het recept van blauwe soep? Kansloze exercitie.

Dus uiteindelijk heb ik maar een profielfoto en meer persoonlijke informatie op de site geplaatst. Ik moet zeggen dat ik negen van de tien keer de reacties schaterlachend heb gelezen. Allemachtig zeg: wat er soms voorgesteld wordt. Ik ben geen kiloknaller! Tijd voor een ander plan.

Speeddaten

Ik heb het nooit gedaan, maar wel veel over gehoord. Waar ik eerst wat terughoudend mijn mening hierover formuleerde, ben ik daar uiteindelijk door ervaringen van anderen op teruggekomen. Hoe effectief en praktisch wil je het hebben? Je zit een avondje ergens met een stel mannen, kletst een paar minuutjes en aan het einde van de avond weet je wat voor een vlees je in de kuip hebt! Als er iemand pragmatisch is, ben ik het wel, dus zou dit een ideale manier zijn.

Alleen wat doe je als je niet één, maar meerdere leuke kandidaten hebt? Dan blijk je dus niet op één, maar op een aantal dates te gaan. Een vrij ingewikkelde combinatie met werk, gezin, vrienden en al je hobby’s. Hogere wiskunde in de agenda-planning. Ook neemt volgens mij de druk wel toe: heb je eindelijk een gaatje in die agenda, moet de afspraak wel supertof en succesvol zijn. Anders is het a waste of time hoor. Door deze druk heb ik iemand twee dates in één weekend zien doen. Ik word zelf al moe bij het idee en de conclusie is simpel. Dit is óók niet mijn manier.

Zijn er überhaupt nog andere opties of ben ik een hopeloos geval?

Dan maar een Russische bruid?

Er blijken toch nog andere opties te zijn. Je kunt dus wèl die geluksvogel zijn die de ware bij de Appie tegenkomt. Of je scant alle vaders op het schoolplein, bij de crèche of zwemles. Dit is lastiger, want vóór je het weet blijkt hij getrouwd te zijn en beland je in een buitenechtelijke relatie. Not done, niet doen, een absolute no-go!

Je zou jezelf nog kunnen aanbieden op de Russische markt en je zo uithuwelijken aan een rijke Tsaar. Maar dan ben je volgens mij op het punt gekomen dat je beter naar een goede therapeut of coach kan gaan. (Misschien blijkt dat wel een heel lekkere kerel te zijn.)

Mijn recept

En wat was ik nou uiteindelijk aan het doen? Ik rommelde wat aan. Eerst voornamelijk met de gedachten en de wensen over wat voor soort relatie ik nu echt wilde en wat bij mijn leven paste. Ik had een bewuste, maar ook een onbewuste date. Onbewust omdat een ‘bakkie koffie doen’ blijkbaar ook al onder de noemer date kan vallen. Wist ik veel!

Wanneer heb je nu die gewenste status van een relatie? Aan welke voorwaarden moet deze voldoen? Varieert dat niet per persoon? Hopeloos ingewikkeld vind ik het, want blijkbaar ken ik de regels nog niet goed genoeg om soepeler door dit hele gebeuren te fietsen.

Meestal vond ik het wel prima, het liep zoals het liep. Van een ‘bakkie koffie’ hier, een regelmatig terugkerende goede zoen met één en dezelfde persoon, tot een sporadische date. Maar steeds vaker stak toch dat verlangen naar ‘romantisch Bridget Jones’en’ de kop op. Toch ben ik niet fanatiek aan het daten, uitproberen of scoren geslagen. Ik trok liever mijn hardloopschoenen aan om mijn rusteloze hoofd leeg te lopen, at vervolgens lekker alleen een hele reep chocolade op en crashte in mijn minst sexy kloffie op de bank. Who needs a guy anyway, zou je denken.

Ik omarmde mijn happy, single moeder leven en boekte deze zomer een éénoudervakantie naar Italië. Een hele week alleen met mijn drie kinderen en zon, zee, strand en plezier. En zonder te zoeken, heb ik toch gevonden wat ik zocht. Of vond het mij?

 

 

 


699 views | Geschreven door