Eindfeesten, kampen, musicals en uitzwaaipicknicks. De laatste weken van het schooljaar zijn één groot feest. Bij ons was het een periode van keuzestress: laten we onze dochter naar groep 3 gaan of mag ze nog een jaar kleuteren?

Halverwege het schooljaar kregen we een zwaarwichtige email van de kleuterjuf van onze dochter: of we even op gesprek wilden komen om over haar te praten. Dan slik je als ouder zijnde toch wel even, begint het gerotzooi en kattenkwaad nu al?!

Boekenwurm 1

Nee, het bleek een blije boodschap; onze meid kan wellicht na de zomer ‘uitglijden’. Zo heet het op onze Jenaplan-school als kinderen van de onderbouw (de kleuterklassen) naar de middenbouw gaan.

Nucleair fysicus

Even een (te kort door de bocht) uitleg over Jenaplanonderwijs: het lijkt enigszins op de Vrije School of het Montessori in de zin dat kinderen – tot op zekere hoogte – leren wat hen interesseert en dat in hun eigen tempo doen, waarbij leerlingen elkaar veel helpen. In de middenbouw-klassen van onze school zitten leergangen groep 3, 4 en 5 bij elkaar, en in de bovenbouw-klassen groep 6, 7 en 8.

Onze dochter L. is van 3 januari en volgens de wettelijke richtlijnen zou ze drie schooljaren moeten kleuteren in plaats van twee. De grens om een jaar extra op de kleuterschool te zitten, ligt officieel op geboortedatum vanaf 1 januari, maar voor grensgevallen kan er in overleg een uitzondering worden gemaakt.

Volgens de juffrouw kwam L. in aanmerking om na deze zomer al naar groep 3 te gaan en ze vroeg ons of we het goed vonden als ze haar – vervroegd – groep 2-lesstof zou aanbieden om te kijken hoe ze dat op zou pakken. Ja, ik wist het ook niet, maar er is verschil tussen groep 1- en groep 2-lesstof. Ter illustratie: qua niveau is het het verschil tussen naar een dobbelsteen kijken en meteen zien dat je drie hebt gegooid, of het aantal ogen moeten tellen.

Wij vonden het goed en deden er naar de buitenwereld bescheiden over. Het betekent niet meteen dat ze een nucleair fysicus in de dop is. Maar stiekem waren we natuurlijk hartstikke trots.

Superstreng

Ze kreeg zwaardere leerstof en we merkten dat ze het er soms best moeilijk mee had; ze was vermoeider aan het eind van de schooldag, maar verder leek het haar goed af te gaan. Haar juf was ook te spreken over de resultaten en na een paar maanden kregen we te horen dat L., wat school betreft, door mocht naar de middenbouw. Wij hadden ook het idee dat ze dat aan zou kunnen en stemden in.

Die avond vertelden we vrolijk en trots het nieuws aan onze dochter, maar zij was er niet zo blij mee. Ze zei dat ze helemaal niet naar de middenbouw wilde want haar vriendinnen gingen daar ook niet naartoe, ‘en de juffen daar zijn superstreng’. Dit was niet de reactie die we hadden verwacht, maar we lieten het er maar bij in de hoop dat ze snel bij zou trekken.

We gingen verder waar we mee bezig waren, maar merkten dat L. niet meer zo lekker in haar vel zat. Ze kon snel en om niets ineens heel verdrietig zijn of een woedeaanval krijgen. Dat hadden we sinds haar peuterpubertijd niet meer meegemaakt, toen we net waren verhuisd en haar broertje pas was geboren.

Ook de juf merkte dat L. ander gedrag vertoonde. Ze oogde onzeker, haar prestaties bleven iets achter en ook in de klas zei L. nu dat ze niet naar groep 3 wilde. De juffrouw meldde ons dat het nog steeds mogelijk was haar in de kleuterklas te houden. “Bij twijfel is het beter om haar nog een jaar hier te houden.”

Aversie

Wat een narigheid, we dachten dat alles in kannen en kruiken was, en nu stond het alsnog op losse schroeven. De weken van wikken en wegen begonnen. Het nadeel van haar te lang te laten kleuteren kan zijn dat ze zich gaat vervelen in de klas, maar het risico van te vroeg door laten gaan, vonden we zwaarder wegen. Als ze op haar tenen zou lopen in groep 3, kan dat leiden tot frustratie en verdriet, en misschien zelfs een aversie tegen bijvoorbeeld lezen en schrijven, wat nog lang tegen haar zou kunnen werken.

Om ons heen hoorden we vooral verhalen van ouders die blij waren dat ze hun kind een jaar extra hadden laten kleuteren. Het is eigenlijk nooit een besluit waar mensen later spijt van krijgen, vertelde ook de juf.

We hadden het er regelmatig over met elkaar en met andere ouders, maar ook met L. We merkten dat ze onzeker en angstig was voor het onbekende. En last leek te hebben van een gevoel van onmacht over haar eigen situatie.

Liever blij

Er volgden een aantal wenmomenten op de middenbouw-school, met de leerkrachten daar en met de leerlingen. We zagen een verandering in haar gedrag; de woedeaanvallen werden minder en ze kreeg weer meer interesse in school. Ze werd relaxter. Doordat ze kennis had gemaakt met haar toekomstige school was ze minder bang. Bovendien hadden we haar verteld dat we wilden dat ze gelukkig was, en dat ze niet naar groep 3 hoefde als ze daar niet blij van zou worden. Het leek haar gerust te stellen, te weten dat er naar haar werd geluisterd.

Uiteindelijk hebben we een dag of tien voor het einde van het schooljaar een beslissing genomen. Unaniem staan de school, wij als ouders, en als allerbelangrijkste: L. zelf ook, erachter dat ze toch gaat uitglijden naar groep 3. Of dat de juiste keuze is geweest, zal de tijd leren.

Heb jij ook wel eens moeten kiezen tussen overgaan of een jaar blijven zitten? Hoe pakte die beslissing uit?


955 views | Geschreven door eindredactie