In de vorige twee delen heb ik geschreven over hoe ik de burn-out zo ver heb laten komen en over mijn persoonlijke strijd met de managers en de bedrijfsarts. In dit laatste deel vertel ik alles over mijn weg omhoog en hoe ik mijn burn-out overwon.

De nekslag

Op een dag werd ik door de HR-manager geroepen. Op norse toon vroeg hij mij mee te komen. En daar zaten ze op een rij: de HR-manager, mijn eigen manager en een HR-medewerker. Ze keken niet blij, op dat moment had ik werkelijk geen enkel idee wat er aan de hand was.

Blog mee

En toen kwam het. Ze waren erachter gekomen dat ik een eigen bedrijf had. Ik kreeg printjes van mijn website, mijn Facebook en Twitter-tijdlijn onder mijn neus gedrukt. Ik pleegde acquisitie werd gezegd en ‘ik twitterde zelfs!’. Dat laatste vergeet ik nooit meer, ze zeiden het alsof twitteren iets vies was.

mijn burn-out en ik mike nuijs

Ik was de klos

Ik voelde dat ik de klos was, en goed ook. Ik kreeg te horen dat ze het ronduit schandalig vonden dat ik een eigen bedrijf had en dat ik ze had opgelicht. Ik was helemaal niet ziek, ik was met mijn eigen bedrijf bezig. Ik voelde de moed in mijn schoenen zinken en het huilen stond mij nader dan het lachen. Ik probeerde ze uit te leggen dat het niks voorstelde en dat ik er nog nauwlijks aan verdiend had. Ook vertelde ik dat ik op advies van Winnock en mijn eigen psycholoog dit opgepakt en opgezet had.

Ze wilden echter niet meer luisteren. Mijn mond werd telkens gesnoerd en ik kreeg te horen dat ik 2 keuzes had. In mijn contract bleek te staan dat ik als medewerker geen nevenactiviteiten mocht hebben en dit was er wel een. Geen idee dat dit in mijn contract stond en dat ik daar rekening mee moest houden. Dit was een hele dure les voor mij. Keuze 1 was een boete van 5000 euro en dan mocht ik blijven werken. Of ik ging voor keuze 2 en ik kreeg op staande voet ontslag zonder boete.

mijn burn-out en ik mike nuijs

Op staande voet

De wereld zakte onder mijn voeten vandaan, ik dacht dat ik gek werd. Ik ben in al mijn emoties voor de tweede keuze gegaan. Ik vond alles beter dan die boete. Er kwam vast wel weer een baan! Ik werd onder begeleiding naar mijn werkplek gebracht om mijn persoonlijke spullen te pakken. Het was doodstil op de afdeling, alsof ze het wisten! Ik mocht met niemand praten en werd wederom onder begeleiding naar de voordeur gebracht. Het was voorbij…

Ik ben in de auto gaan zitten, en reed naar de eerste parkeerplek die ik kon vinden om mijn beste vriend te bellen. Ik heb gehuild als een klein kind, wat was ik van de kaart. Voor mijn gevoel had ik niets fout gedaan. Ik had enkel geluisterd naar de specialisten om mijn heen.

mijn burn-out en ik mike nuijs

Manier om van mij af te komen

Tja en dan. Daar sta je dan, herstellende na een burn-out en zonder baan. Ik ben diezelfde dag nog naar mijn begeleider bij Winnock gegaan, waar ik nog voor een jaar onder behandeling stond en periodieke afspraken had. Ik heb mijn verhaal gedaan en dat luchtte op. Het was fijn om een vertrouwenspersoon te hebben waar ik mijn ei bij kwijt kon. Hij vond het een rare reactie van mijn werkgever. De verstandhouding tussen mij en mijn werkgever was al een lange tijd onstabiel en dit was voor hen een mooie manier om van mij af te komen.

Toen begon er een onzekere periode van het zoeken naar een nieuwe baan. En ik leerde ook geluk kennen. Na twee weken werkloos thuis gezeten te hebben gezeten, had ik al een andere baan! Ik kon mijn oren niet geloven. Ik kreeg een werkgever die tevens geen problemen had met mijn eigen bedrijf. Mijn nieuwe manager zei: ‘Wat je in jouw vrije tijd doet, moet je zelf weten’. Heerlijk!

mijn burn-out en ik mike nuijs

Het gaat nu goed

Nu, jaren later, gaat het goed met me. Ik heb in de tussentijd een kleine terugval gehad. In mijn periode bij Winnock heb ik geleerd terugvallen te herkennen en er wat aan te doen. Hierdoor bleef deze terugval beperkt. Mijn eigen bedrijf heb ik nog steeds, en is in de afgelopen jaren elke keer een stukje groter en mooier geworden. Ik haal er nog steeds veel plezier en motivatie uit.

Wat betreft mijn burn-out, ik denk er veel aan terug, de laatste tijd zelfs heel veel. Sommige dingen kan ik niet loslaten, zoals hoe ik behandeld ben en hoe ze te weten zijn gekomen dat ik een eigen bedrijf had. Daar zal ik nooit achter komen. Omdat ik de laatste tijd veel terugdenk aan mijn burn-out periode leek het mij prettig er over te schrijven. En dit opschrijven lucht op, het is fijn om je hoofd zo leeg te schrijven.

mijn burn-out en ik mike nuijs

Wijze les

Misschien, heel misschien, leest iemand dit artikel en denkt bij zichzelf: ‘Goh, het lijkt wel of ik dit geschreven heb’. Waardoor deze persoon, net zoals ik, inziet dat hij niet de enige is.

Ik ben door mijn burn-out periode veranderd en sta anders in het leven. Sommige dingen, zoals mijn vrouw en kinderen, zijn nog belangrijker voor mij geworden. Ook op het arbeidsvlak sta ik anders in het leven. Hard werken is prima, maar ik let nu wel veel beter op mezelf dan voorheen. Ik kom sneller en beter voor mezelf op als ik ergens tegenaan loop. Ook heb ik inmiddels van mijn hobby mijn werk kunnen maken. En dat alles door die wijze les die ‘burn-out’ heet.

Helaas zie ik om mij heen nog veel jonge honden die dezelfde drive hebben als ik destijds had. Ik zeg niet dat dat fout is, zolang je voor jezelf opkomt en nee durft te zeggen. Dit is ook mijn boodschap aan jou die ik je mee wil geven.

Daarnaast wil ik met dit blog de taboe doorbreken. Mensen die een burn-out hebben gehad, zijn geen risico. Een bekende, aan wie ik verteld heb dat ik dit drieluik ging schrijven, waarschuwde me: “Stel dat je baas of wellicht een toekomstige werkgever dit leest, dan nemen ze je straks niet aan.” Ik moet helaas toegeven dat ik ook ergens niet aangenomen ben omdat ik een burn-out heb gehad. Maar zoals ik al zei, ben ik goed en mentaal sterker uit mijn burn-out gekomen. Dus ik vind helemaal niet dat ik een risico ben. Dus aan alle werkgevers die er ook zo over denken wil ik meegeven dat dit onzin is. Juist mensen met een burn-out weten hoe ze met drukte én zichzelf moeten omgaan!


70 views | Geschreven door eindredactie