In het eerste deel heb ik geschreven over hoe mijn persoonlijke dieptepunt in mijn leven beleefd heb. Deel 2 gaat over mijn persoonlijke ervaring met dit dieptepunt.

Burn-out of overspannen

Ik moest mij melden bij mijn manager, HR manager en bedrijfsarts. Omdat het tribunaal mij rebels vond, moest ik gaan praten met een psycholoog. En dat deed ik. Eerlijk gezegd moet ik zeggen dat ik mijzelf door deze psycholoog eindelijk begrepen voelde. YES, iemand snapte waar ik mee worstelde! Na een aantal sessies kwam de psycholoog met de conclusie dat ik een burn-out had en door middel van rust en positieve activiteiten uit die negativiteit moest komen.

Blog mee

mijn burn-out en ik mike nuijs

Eindelijk begrip

Kijk, daar kon ik mezelf in vinden. Ik ben met het oordeel van de psycholoog naar de bedrijfsarts gegaan. En wat denk je? Ze veegden het van tafel zonder er iets mee te doen en gaf aan dat ik geen burn-out had en ook niet overspannen was. Want zij was de bedrijfsarts en zij wist wat goed voor mij was. Ik was gewoon vermoeid en ze haalde wederom mijn thuissituatie aan. Ik was weer over de zeik en ging vol in de tegenaanval. Ik vroeg of ze met mijn psycholoog wilde bellen en dat deed ze. Maar ook dit maakte geen verschil.

De dag erna moest ik naar de manager HR. Hij was gebeld door de bedrijfsarts dat ik onredelijk was geweest tegen haar. Klopt, want ik was over de zeik omdat de bedrijfsarts weigerde te luisteren naar adviezen van mijn huisarts en mijn psycholoog.

mijn burn-out en ik mike nuijs

Winnock

Ik kreeg van de HR-manager te horen dat ik drie weken naar ‘Winnock’ moest. Een organisatie waar ik drie weken lang van ‘s ochtends 8:00 uur tot ‘s middags 17:00 uur in groepsverband met psychologen en fysiotherapeuten moest praten. Dit vond ik geen probleem, ik dacht even weg te zijn uit die dagelijkse sleur als loopjongen. Veel erger kon het in mijn ogen niet worden.

Ondanks mijn sceptische houding kon ik na drie weken zeggen dat het mij goed had gedaan. Ook hier werd ik begrepen. Net zoals ik door mijn huisarts en psycholoog begrepen werd. En ook hier kwam de conclusie dat ik een burn-out had, iets wat door mijn bedrijfsarts, die alles beter wist, steevast werd ontkend. Wat mij wakker schudde, waren de verhalen van andere mensen met een burn-out; het was net of ik mijzelf hoorde praten. Wat voelt het fijn als je hoort dat je niet de enige bent. Een bevrijding was dat voor mij.

mijn burn-out en ik mike nuijs

Re-integreren

In mijn laatste week bij Winnock moest ik een plan maken om mee terug te keren in de werkende maatschappij, iets waar ik enorm tegenop zag omdat mijn werkgever en bedrijfsarts tot nu toe alles van tafel veegden waar ik mee kwam. Het plan presenteren gebeurde bij Winnock, waar mijn werkgever bij was. Mijn managers hadden daar echter geen zin in, ik moest naar kantoor komen.

Ik kreeg van mijn begeleider te horen dat ik door moest zetten, zij komen hierheen. En dat deden ze. Winnock wist van de slechte verstandhouding met mijn werkgever en om die reden bleef mijn begeleider bij het gesprek. Iets wat normaal niet gebeurde. Mijn eigen manager kon niet komen en stuurde zij een vervanger. Iets wat mij irriteerde want dat gaf al aan hoe (on)geïnteresseerd ze in mij was. De HR-manager en de vervangende manager hebben mijn verhaal aangehoord en zouden erop terugkomen tijdens mijn eerste werkdag na Winnock.

En inderdaad, op mijn eerste werkdag mocht ik bij mijn manager komen. Ze had mijn plan van de HR-manager gekregen en… was het er NIET mee eens. Wat een verrassing. Mijn terugkeer moest sneller want dit duurde te lang en dat vond ze onzin. Ik had goed geluisterd naar mijn begeleider en bleef voet bij stuk houden dat ik zo terug wilde keren en niet sneller. Ik was immers door hen naar Winnock gestuurd om aan mijn herstel te werken, en dan negeerden ze de uitkomst ervan?! Mijn plan werd goedgekeurd en mocht ik re-integreren volgens mijn eigen ideeën. Yes!

mijn burn-out en ik mike nuijs

De positieve spiraal

Tijdens mijn drie weken bij Winnock hoorde ik dat ik dingen moest doen waar ik positieve energie van kreeg. En er werd mij ook gevraagd wat mij positief en vrolijk maakt. Ik heb aangegeven dat ik graag een eigen bedrijf wilde, en dat ik voor mijn burn-out bezig was met een bedrijfsplan voor een online marketing bureau. Het advies was om dit weer op te pakken zodat het mij wellicht uit die negatieve spiraal kreeg.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik tijdens de momenten dat ik aan mijn bedrijfsplan werkte, ik voor het eerst weer echt positief en gemotiveerd was. Het ging wel op en neer, als ik een uurtje met mijn bedrijfsplan bezig was, had ik daarna twee uur hoofdpijn. Ik had het er echter voor over omdat het een lichtpuntje was waar ik ondanks de pieken en dalen naartoe wilde. En met de tijd werd de hoofdpijn erna steeds minder en belandde ik in die positieve spiraal.

mijn burn-out en ik mike nuijs

Aangepast werk

Ondertussen had ik bij mijn werkgever andere werkzaamheden gekregen. Ik werd tijdelijk op een andere, rustigere afdeling geplaatst om zo te kunnen re-integreren. Op mijn werk had ik het met niemand over mijn plan, dat wilde ik voorlopig strikt gescheiden houden.

Een aantal maanden ging voorbij. Ik werkte inmiddels weer 40 uur in de week, nog steeds op mijn tijdelijke functie. Ik werd langzaamaan de oude en had weer zin in het werk. En inmiddels had ik ook mijn eerste klus binnengehaald voor mijn online marketing bureau, wat nog niks voorstelde, maar goed, ik was er trots op. Voor een vriend van mijn schoonvader mocht ik een website maken en een social media plan schrijven. Ik kreeg er nog geen 100 euro voor. Mijn schoonvader gaf aan dat wanneer ik er geld mee ging verdienen, ik een KvK- en BTW-nummer moest hebben. En trouw deed ik dat.

Als ik had geweten dat dit een stok werd van de baas om mij mee te slaan, had ik het nooit zo gedaan. Volgende week deel 3. 


111 views | Geschreven door eindredactie