Ik geef toe: ik ben geen ideale huisvrouw. Het liefst zit ik de hele dag achter mijn laptop artikelen te schrijven. Ik kan heel goed de boel de boel laten, ook al vliegen de stofwolken me om de oren. Klusjes doen is niet mijn ding. Maar als ik er eenmaal aan begin, ben ik niet meer te stuiten.

Oké, ik sta best graag in de keuken. En voor een was in de wasmachine stoppen, draai ik mijn hand niet om. Maar ik heb een hekel aan stofzuigen, strijken, poetsen, opruimen, dweilen en de wc schrobben. Dat laat ik liever over aan mijn schoonmaakster, die eens in de 2 weken komt. Ook klussen die zijdelings met het huishouden te maken hebben, zoals oud papier weggooien, zijn niet mijn favoriet. Het liefst stel ik ze zo lang mogelijk uit, tot het echt niet meer gaat.

Boekenwurm 1

Witte tornado

In een huishouden met 3 mannen en 4 huisdieren ontkom je er niet aan huishoudelijke klussen op te pakken, ook al heb je een werkster. Ik ben de enige in huis die opruimt, stofzuigt en de badkamer poetst. Nu zijn mijn mannen niet kritisch: het moet echt behoorlijk groezelig zijn, voordat ze er iets van zeggen. Meestal vind ik het dan zelf al vies genoeg om de poetsdoek, stofzuiger of stoomreiniger van stal te halen en als een witte tornado door het huis te wervelen. Want het gekke is: als ik eenmaal bezig ben, vind ik het best leuk.

Rust in huis en hoofd

Door op te ruimen en schoon te maken, komt er rust in mijn huis en in mijn hoofd. Ik zie direct resultaat in mijn woonkamer of keuken en dat werkt positief door op mijn gemoedstoestand. Ik ben niet alleen aan het poetsen, ik gooi ook die bijna verwelkte bos chrysanten weg – die gemakkelijk 3 weken staan – en rijd tussendoor naar het tuincentrum om een mooi bloemstukje van het seizoen te kopen. Ook oude kranten en tijdschriften vinden hun weg naar de oud papiercontainer. Als ik klaar ben, ga ik met een kopje thee middenin het schone vertrek zitten, kort genietend van dit fijne moment. Want als boer, pubers en huisdieren het huis innemen, is het zo weer gedaan met al die properheid.

Uurtje factuurtje

De administratie is ook zo’n klus die graag blijft liggen. Hoe hoger de stapel onbetaalde rekeningen wordt, hoe vervelender ik het vind om ze te gaan betalen. Dat geldt nog sterker voor al die ongeschreven facturen, die uiteindelijk toch moeten worden gemaakt en naar mijn klanten moeten worden verstuurd. Er moet immers brood op de plank komen. Ik doe zowel de administratie van onze VOF (melkveebedrijf) als van mijn eigen bedrijf: ik breng heel wat uurtjes in de factuurtjes door. Als ik dan alle rekeningen heb betaald en ingeboekt, de facturen heb verstuurd en als klap op de vuurpijl de btw-aangiftes bij de boekhouder heb liggen, overspoelt mij datzelfde gevoel als bij een schoon huis. Lege administratiebakjes en een leeg hoofd. Heerlijk! En zeker nu je tegenwoordig ook kunt online boekhouden.

Meditatief moment

Moraal van het verhaal: klusjes doen is niet het probleem, eraan beginnen wel. Helaas veroorzaakt uitstel vaak een dusdanige chaos, dat ik er tegenop zie die vloer te dweilen, stapels was te strijken of bakjes papieren weg te werken. Maar als ik eenmaal bezig ben, gaat er iets ontspannends, rustgevends van uit. Een meditatief moment, zonder dat je stil op een kussen hoeft te zitten. Hoe zen is dat?

Welke klus laat jij het liefst zo lang mogelijk liggen?

Dit artikel is geschreven door Annemarie Gerbrandy


1.092 views | Geschreven door