Op mijn werk en in mijn omgeving zijn er weinig vrouwen die ‘op mijn leeftijd’ (26) een uitdagende baan hebben en moeder zijn. Ik krijg weleens de indruk dat deze combinatie als lastig wordt gezien.

Natuurlijk is het soms pittig: je bent permanent aan het balanceren en een jongleer-master als het gaat om ballen in de lucht houden. Hoewel ik geniet van moeder zijn, had ik op werkgebied wel even de tijd nodig om mijn balans te vinden.

Boekenwurm 1

Jong moeder

De gemiddelde leeftijd waarop vrouwen in Nederland moeder worden, is 30 jaar. Ik was 23. De opmerkingen die ik tot nu toe het meest heb gehoord, na het horen van mijn leeftijd en een snelle rekensom: “En je hebt al een kindje van 2,5?” vaak gevolgd door “was het gepland?”. Kan iemand de relevantie van die laatste vraag uitleggen?

Toen ik moeder werd, was ik pas 2 jaar afgestudeerd en werkte ik met veel plezier als online marketeer, forenzend tussen Arnhem en Amsterdam. De contouren van mijn carrièrepad zag ik al voor me. Een zwangerschap was slechts een extra, welkome bocht in dat pad. Ik wist ook dat ik wilde blijven werken. Voornamelijk vanuit mijn behoefte aan persoonlijke ontwikkeling, niet vanwege geld of om een gat in mijn cv te voorkomen. Ik denk dat die drijfveer voor elke moeder verschilt en dat het heel belangrijk is om daar gehoor aan te geven.

Dat ik minder zou gaan werken werd als eerste besproken thuis. Het driedagenwerken-principe passeerde de revue, maar voelde voor mij niet goed. Ik wist dat ik dan niet de uitdaging in mijn werk zou kunnen vinden die ik zoek. De balans werd uiteindelijk: ik ging van 36 naar 32 uur en mijn partner nam om de week een papa-dag.

Niet trots durven zijn

Negen maanden na de bevalling wilde ik switchen van baan. Tijdens de sollicitatiegesprekken kreeg ik vaak de vraag waarom ik maar 32 uur beschikbaar was, op mijn leeftijd. Hun reactie na mijn toelichting was vaak een slecht onderdrukte zucht van verbazing, zo voelde het. Toeval of niet: bij elk bedrijf waar dat scenario zich heeft afgespeeld ben ik dan ook niet aangenomen.

Naast mijn baan in loondienst run ik sinds mijn zwangerschap een lokaal platform voor moeders uit de regio. Een goedlopende en leerzame nevenactiviteit die ik vanwege juist die reacties een tijd niet op mijn cv heb vermeld, bang dat ik niet eens uitgenodigd zou worden.

Ik had mijzelf al een 1-0 achterstand opgelegd. In tegenstelling tot mijn leeftijdgenoten werk ik niet fulltime en als moeder heb je vaker te maken met ‘situaties’, zoals een ziek kindje of consultatiebureaubezoek. Eenmaal aangenomen duurde het nog een jaar voordat ik een foto van mijn zoontje en dé tekening-voor-mama had ophangen. Ik wilde toen dat mijn collega’s mij zagen als De Online Marketeer en niet als Moeder Die Ook Werkt.

Moederschap juist heel waardevol

Inmiddels zie ik het moederschap als één van mijn sterke punten en denk dat het sterk kan bijdragen aan je persoonlijke ontwikkeling. Het maakt je een multitask-planning-pro die alle ballen in de lucht kan houden. Ook weet je in een split second wat je moet doen als er 1, 2 of 10 ballen vallen. Je heb zelfkennis, weet wat je wel en niet waar kunt maken en wat je daarvoor nodig hebt. Een voorbeeld: ik weet nu dat ik het best presteer wanneer ik word gemanaged op output in plaats van aantal uren op kantoor. Dit zijn hele waardevolle eigenschappen en insights voor een werknemer én werkgever.

Ik ben dan ook blij dat ik zulke inzichten ‘nu al’ heb opgedaan. Het helpt me om, relatief vroeg in mijn carrière, beter te zijn in wat ik doe en het beste uit mijzelf te halen. Die 1-0 achterstand voelt inmiddels als een 2-1 voorsprong!


1.089 views | Geschreven door