Het is weer zover! Vakantietijd! Wij kozen voor een vakantie in Frankrijk, op zo’n tien uur rijden. Hoe gaan we dat doen met twee kinderen op de achterbank?

Waarheen?

Het was maart toen wij eens begonnen na te denken over de vakantie. Met een kind van 6 en eentje van 2 leek het voor de hand te liggen om niet al te ver weg te gaan. Een uurtje of vijf rijden, dat was een mooie afstand, besloten wij. Maar ja, het zou ook wel lekker zijn als je buiten kunt zwemmen en ’s avonds de bbq aan kunt steken. Dat doe je toch iets minder snel als het met bakken uit de hemel komt of als je voor je tent zit te verkleumen van de kou.

Boekenwurm 1

Naar Italië?

Dan toch maar naar ons favoriete vakantieland Italië. Dat zou het dan moeten worden. Niet te ver Italië in, maar bijvoorbeeld rond het Gardameer. Leuk geprobeerd, maar in maart kun je dan niets meer boeken voor een redelijke prijs. De geldpest hebben we helaas nog steeds niet, dus dat plan schoven we ook maar aan de kant. Maar ja, wat dan….

Naar Frankrijk?

Vrienden van ons hadden een leuke camping gekozen in Frankrijk, wat zuidelijker. Dat zou ook wel eens wat voor ons kunnen zijn. Van alle gemakken voorzien, leuk zwembad, zelfs nog een meer, speeltuintjes, kidsclub enzovoort. We besloten te boeken en nu staan we aan de vooravond van onze reis. En komt de vraag hoe we de kinderen bezig gaan houden op de achterbank. Wanneer gaan we eigenlijk vertrekken? Wat is het beste voor ons en wat is het beste voor de kinderen? Dilemma’s, dilemma’s…

’s Nachts rijden

Laat in de avond vertrekken en de hele nacht doorrijden, daar ben ik geen voorstander van. Voor de kinderen is het natuurlijk geweldig, want die zullen het grootste deel van de rit slapen. Maar ja, voor mezelf is het niet echt een goede optie. Als manlief rijdt kan ik natuurlijk wel slapen, maar een eerdere ervaring leert mij dat dat toch niet lukt. Ik sta stijf van de adrenaline, omdat ik bang ben dat manlief misschien in slaap valt. Die is afgeschreven…

’s Ochtends rijden

Heel vroeg in de ochtend dan maar. Ja, maar dan zul je zien dat de kinderen de hele weg wakker zijn en houden we het dan nog wel gezellig op de achterbank. Ik vermoed dat de verveling toe zal slaan. Dat we gekibbel krijgen op de achterbank, of 10 uur lang om de 5 minuten de vraag of we er al zijn. Niet bepaald een droomreis. Inmiddels zijn we eruit. We vertrekken rond een uur of drie in de ochtend, of is dat nog nacht? Dan hopen we dat de kinderen onderweg nog even slapen en dat wij die uurtjes kunnen gebruiken om lekker door te tuffen. Let op mijn woorden, je zult zien dat ze om de beurt wakker zijn en dat we dan nog de hele weg druk zijn met entertainen.

Entertainment onderweg

Ook aan entertainment is gedacht. Leesboekjes, tablets, nintendo ds, raamstickers, alles gaat mee. Voor onderweg hebben we ook nog een DVD-speler gekocht met twee schermpjes. Nu nog een paar leuke films en we hopen dat we genoeg materiaal mee hebben om de reis door te komen. Maar ja, het blijft afwachten. Wat er ook gebeurt, de terugweg is in ieder geval een stuk makkelijker. We rijden namelijk niet in een keer terug, maar hebben de reis opgedeeld. Dus als de heenreis een ramp was, dan weten we in ieder geval dat het terug minder problematisch gaat worden. Althans dat hopen we en dat is de verwachting.

In mijn tijd

Toch doet het mij ook wel terugdenken aan mijn eigen vakanties als kind. Zoveel entertainment als de kinderen van tegenwoordig hebben hadden wij niet. Mijn walkman met sprookjes draaide overuren. Heerlijk vond ik dat. Ook al had ik ze al honderd keer gehoord, dan nog bleef ik naar de verhaaltjes luisteren. En wij hadden geen filmpjes onderweg, geen nintendo’s of tablets om ons bezig te houden. Mijn ouders leken zich nooit ergens druk om te maken wat dat betreft.

Ruzie met mijn zus

Waren mijn zus en ik dan van die lieverdjes op de achterbank? Zeker niet! We hadden ook best weleens ruzie tijdens zo’n lange rit. En ja als zij aan het tekenen was, dan wilde ik dat natuurlijk ook. En ik had natuurlijk net de stift gepakt die zij nodig had. En ja soms riep ik ook uit het niets dat mijn zus iets gemeens deed, terwijl dat niet zo was. Zij kreeg dan op haar donder voor niets. (Sorry, zus.) Toch haalde we heelhuids de eindbestemming.

Tijden veranderen

Wat zijn de tijden veranderd zeg. Mijn kinderen zijn verknocht aan alles wat elektronica is. Gelukkig maar, want het zal een stuk makkelijker zijn om ze te vermaken dan in de tijd van mijn ouders. Toen bleef het bij buitenlandse kentekens raden, auto-bingo, tekenen, kleuren, lezen en cassettebandjes luisteren. En op dit soort momenten realiseer ik me dan weer dat mijn ouders zich toch ook druk gemaakt moeten hebben over ons en of wij onszelf wel vermaakten de hele reis.

Heb jij mooie herinneringen aan de achterbank? En wat is volgens jou de gouden tip voor zo’n lange autorit?

 


1.927 views | Geschreven door