“Tja ehm, we denken eigenlijk niet dat dit de juiste keuze is voor jou.” De twee kapsters kijken elkaar over mijn hoofd aarzelend aan. “Het is al snel ordinair. Je bent ook moeder enzo…”

Metamorfose

De frisse moed waarmee ik die middag de kapsalon binnen was gestapt, zakt me meteen in de schoenen.

Boekenwurm 1

Ik was op oorlogspad geweest; wilde een totale  metamorfose. De dagen voor mijn kappersafspraak had ik naarstig het internet afgestruind op jacht naar de laatste haarmodetrends. Een Pinterest-bord vol geprikt met inspirerende creaties, en met een groots plan van aanpak naar m’n vaste kapper gegaan. Het type trendy kwaliteitszaak, maar zeker geen Kinki Kapper. Grossier in highlights.

Te oud

Het moest een knalroze dip dye worden, had ik bedacht. Een dip dye – de naam zegt het al – is een coupe die eruit ziet alsof je de punten van je lokken in een pot verf hebt gedoopt. Op mijn Pinterest-plaatjes van piepjonge topmodellen zag het er supercool uit.

De kapper had daar dus haar bedenkingen bij. Als ik onzeker over mijn leeftijd was geweest, had ik gedacht dat ze me er te oud voor vond. Maar met mijn 33 jaar vind ik mezelf nog net categorie ‘jonge moeder’, dus ik denk niet dat haar voorzichtige bewoording een eufemisme was voor ‘je bent bejaard, je kunt beter voor een permanentje gaan’. Het ging puur om het feit dat ik moeder ben. Het idee dat iemand met zo’n kapsel achter een kinderwagen loopt, vond ze blijkbaar niet kunnen.

Net zoals Madonna

Madonna roze ombreEnigszins beduusd stemde ik in met haar alternatieve plan van aanpak. Deze vrouw heeft mijn haar en make-up gedaan op mijn bruiloft, sindsdien zou ik haar mijn leven nog toevertrouwen. En inderdaad ik stapte die middag als herboren de zaak uit met een awesome roze ombre. Het kapsel waar Madonna een paar dagen later mee op Instagram stond. Winning!

Gotspe

Maar de opmerking van mijn kapper bleef nog wel dagen knagen. Voorheen had ik het ouderschap nog niet ervaren als remmende factor voor mijn look. Maar had dat niet vooral te maken met het feit dat ik geen tijd had om me druk te maken over hoe hip ik eruit zag? Sinds 2010 was ik vooral bezig geweest met zwanger worden, zwanger zijn en 24/7 baby’s en peuters opvoeden.

Ik had geen tijd gehad om na te denken over wat in de mode was en of dat mij zou staan. Veel niet-moeders en de kleine minderheid prachtige fabulous mama’s die er van nature altijd modebewust uitzien (ja ik kijk naar jou Doutzen!) zullen dit een gotspe vinden. Sorry – ik moet eerlijk zijn – het grootste deel van de afgelopen vijf jaar vond ik mezelf al trendy genoeg als ik me in een niet meer dan vier jaar oude little black dress had gehesen. Er verzorgd uitzien, was de deur uit gaan zonder spuug- en/of snotvlekken op mijn schouder.

Postpartum-eenhoorn

Maar nu was ik ontwaakt uit de twilight zone. De nachten gaan sinds een aantal weken godzijdank een heel stuk beter. (Wanhopige nachtouders: valeriaandruppels doen bij ons wonderen!) Het werd tijd om mezelf te herontdekken. Om te kijken of er nog meer van te maken was dan alleen maar mama.

En dat was er! Mede dankzij het feit dat ik als een ware postpartum-eenhoorn vijf kilo lichter uit mijn laatste zwangerschap ben gekomen (hoera voor borstvoeding!). Sorry, ik ben de skinny bitch die je in het kleedhokje bij het passen van jeans hoort zeggen: “Oh maat 28 is ook al te wijd! Doe maar een 27 dan.” Ik kan dus zo’n beetje alles aan wat ik wil.

Hotter than my daughter

Maar sinds mijn kappersbezoek vraag ik me af of ik inderdaad wel alles aan zou moeten trekken wat ik aan kan en wil. Ik heb geen ambitie om mee te doen aan de tv-show ‘Hotter than my daughter’. Waar ligt de grens tussen ‘eigenzinnig en modebewust’ en ‘te ordinair voor een moeder’? Als je als moeder in een bloemetjespatroon soepjurk gaat lopen en je haar ‘lekker makkelijk’ kort laat knippen, zeggen ze dat je jezelf laat gaan. Maar als je in een minirok met pumps achter de Bugaboo loopt, is het ook niet goed. Hoe dan?

Boyfriend pants

Ineens vraag ik me af of de boyfriend pants die ik had gekocht (gloednieuw met gigantische gaten bij de knieën) eigenlijk wel bij mijn mama-status passen. Mijn dochter van 4 en haar vriendinnetjes reageren altijd weer gechoqueerd als ik hem aan heb: ‘Er zitten gaten in je broek!’.

En Dr. Martens, de schoenen die voor mij zo’n sentimentele waarde hebben en nu weer helemaal terug zijn, kan ik díe dan kopen? Of moet ik dat echt overlaten aan de nieuwe opstandige tienermeisjes?

Ik zou het antwoord op al deze vragen echt niet weten. Ik probeer dus dingen uit en vraag me in het kleedhokje af ‘zou Doutzen dit dragen?’. Maar ja, in hoeverre is een Victoria’s Secret-model een goede graadmeter? 

Help! Wat zijn jullie moedermode-overwegingen? En wat zijn de flaters? 


2.166 views | Geschreven door eindredactie