En dan is het voor de achtenzeventigste keer vakantie. De spagaat met je werkagenda, opvang en de vraag of je niet eens op vakantie moet, bezorgt je al stress als je er aan denkt.

Er zijn een aantal verschillende soorten vakantie. Daar ben ik inmiddels door mijn eigen ervaringen wel achter gekomen. Je hebt een aantal factoren die de keuze van een vakantie bepalen. Die verschillen als single, koppel, jong gezin met kinderen en in mijn geval ook de alleenstaande ouder met kroost. Verder heb je nog te maken met werk en vakantiedagen, opvang en school. De planning van een vakantie is soms net algebra. Wat is in hemelsnaam de uitkomst van deze som?

Blog mee

Samen als stel…

Zodra het nieuwe jaar begint of als het vakantiegeld gestort dreigt te worden, beginnen de vakantiekriebels toe te slaan. Waar jij jezelf als een Ibizagodin over het strand ziet flaneren, wil je wederhelft liever kajakken in de Ardennen. Andersom is uiteraard ook een mogelijkheid. In ieder geval begint de uitdaging om er samen uit te komen, een bestemming te vinden en ook nog de beschikbaarheid te hebben tot de accommodatie. Laat ik vooral niet beginnen over hysterisch gevulde koffers voor een strandvakantie met dat ene paar hoge laarzen erin. Je weet maar nooit hoe koud het ’s avonds kan zijn. (Dat was overigens een eenmalige actie, aangezien ik later op de plaats van bestemming ook wel in zag hoe idioot het was.) Maar eenmaal daar kan het grote genieten beginnen.

Het jonge gezin…

Ineens ga je je afvragen of je wel op vakantie kan met zo’n klein hulpeloos wezentje. En waar ga je dan heen? Van de buren of vrienden hoor je met gemengde gevoelens de enthousiaste bungalowparkverhalen aan. Mijn hemel; is dat echt onze toekomst? Een vakantie tussen andere gezinnen in 500 identieke huisjes of op een camping met het kledingvoorschrift; een hippe campingsmoking met badslippers? Of durf je het toch aan om met dat kleine mensje gewoon hardcore te gaan backpacken in Verweggistan? De bungalowvakantie en ook de zonvakantie heb ik glorieus overleefd. Maar wat je allemaal mee wil of moet nemen… Het is een complete volksverhuizing, want ook dat opblaasbare aankleedkussen en de complete babyuitzet moet mee! En natuurlijk dat zeer verantwoorde zonnebrilletje. Waar ik bij nummer een bijna de gehele Prėnatal meenam, ging ik met drie kinderen met beduidend minder troep op vakantie. Daarover later meer.

Het grotere, oudere gezin…

Daar heb ik niet echt veel ervaring mee, aangezien ik een alleenstaande moeder met jonge kinderen ben. Maar ik kan mij zo voorstellen dat je met zijn tweeën en een x aantal grotere kinderen een hele andere vakantie beleefd. Een survivalvakantie in die Ardennen dus of met zijn allen een stedentrip far away. De kinderen sjouwen hun eigen koffers of tassen en ’s avonds kunnen jullie ongestoord borrelen, aangezien ze ergens in een discotheek hangen. Daarentegen zul je wel de zenuwen krijgen van het idee dat dochterlief met een of andere Juan een Spaans strand onveilig maakt. (Dus dat wordt tot hun dertigste toch een bungalowpark in Zeeland.)

Het eenoudergezin…

Wat ga je in hemelsnaam in je eentje met kleine en/of grote kinderen doen? Die camping, zonder bijpassende smoking, klinkt ineens een stuk aantrekkelijker dan in je kinderloze jaren. En misschien is dat bungalowpark eigenlijk wel zo praktisch. Maar sinds wanneer moet een vakantie alleen maar handig en praktisch zijn? Toch zijn dat een aantal zaken die je bezighouden. Want om nou in je eentje naar Zuid Spanje te rijden is misschien wel erg ver. En je zoon van drie mag nog echt niet de Deutsche Autobahn op, hoewel hij het liefst nu al 210 kilometer per uur door de bocht scheurt. Er zijn een aantal organisaties die eenoudervakanties organiseren, maar je kunt ook zelf iets samenstellen met een bekende. En ben je helemaal hardcore independent, dan ga je gewoon alleen met kids. Een georganiseerde eenoudervakantie heeft een vriendin ooit geboekt. Waar ik eerst nog lichtelijk allergisch reageerde, zag ik na een dagje op bezoek te zijn geweest de voordelen wel degelijk. Er is vaak een animatieteam en doordat je gelijkgestemden om je heen hebt, hoef je ook niet alles te vertellen. Je herkent de situatie en handelt er direct met zijn allen naar. Met diezelfde vriendin ben ik samen op vakantie naar de Ardennen geweest. Het is prettig om met een bekende op stap te zijn, omdat je elkaar tenslotte al goed kent. De kinderen zijn ook blij om met een vriendje of vriendinnetje weg te gaan.

Mijn laatste korte vakantie…

En zo besloot ik onlangs dat ik met mijn dochters van bijna tien en zes een stedentrip wilde maken. Uiteindelijk ben ik drie dagen in Antwerpen uitgekomen. Een absolute aanrader moet ik zeggen! Met de trein ben je zo op Antwerpen Centraal en mijn geboekte Airbnb lag op loopafstand. Van tevoren had ik al het een en ander opgezocht op het internet. En zo kon ik goed voorbereid drie dagen deze prachtstad ontdekken, zonder de gehele tijd in touristtraps als te drukke hotels en smoezelige friettenten terecht te komen. Persoonlijk ga ik liever dit soort uitstapjes maken. Een fijne combinatie van cultureel via gastronomisch naar kindervriendelijk. Er is altijd wel ergens een ijssalon of speeltuin en ik ben blij met een lekker bakje koffie.

Knelpunt

Maar aangezien mijn schoolgaande dochters verschrikkelijk veel vakantie hebben en mijn werkagenda en vakantiedagen absoluut niet toereikend zijn, kan ik niet iedere schoolvakantie weg. Om nog maar te zwijgen over het financiële plaatje wat daarbij zou horen. De conclusie is dat iedere vakantie weer een enorm puzzel is. Hoe pas je de vrije dagen in je agenda in, is de opvang wel open en in mijn geval de omgangsregeling met de vader van de kinderen. Vakantie; leuk zolang het jouw vakantiedagen zijn, want die zijn te plannen. Maar al die schoolvakanties? Ik ben benieuwd hoe ieder ander dit tackelt.

 


1.671 views | Geschreven door