In november 2014 liep ik mijn eerste marathon. In mijn blog lees je hoe mijn mentale voorbereiding verliep. Vorige keer heb je kunnen lezen welke verleidingen ik heb weerstaan. Nu in deel 2 de volgende grote uitdaging. Loop (lees) jij met me mee?

De Marathon; Mijl 2
“I heard that you’re settled down,
That you found a girl and your married now.”

Boekenwurm 1

By Adele

Het ontstaan

Naast fysieke training vraagt een marathon ook een stuk mentale voorbereiding. De fysieke training bestond uit kilometers maken, intervallen, duurlopen, krachttraining en zelfs voeding. Al snel werd mij duidelijk dat de mentale strijd vooral draait om accepteren en loslaten. Gaandeweg ben ik als onderdeel van mijn mentale voorbereiding gaan opschrijven wat ik tijdens die 42,2 km wil loslaten en wat ik wil accepteren, om uiteindelijk die HAPPY THOUGHTS te kunnen omarmen. Eerste stap, kilometers omzetten naar mijlen, dan lijkt het al minder ver! Hoe heb ik mijzelf uiteindelijk mentaal zover gekregen voor de 26 mijl?

Samen of alleen?

Eigenlijk ben ik altijd een “alleen” loper geweest, maar heel soms heb je wel eens iemand naast je lopen.. Ken je dat? Dan ren je een tijdje samen op en is het super leuk. Tussen neus en lippen (ademhalen) door heb je goede gesprekken, je leert elkaar een beetje kennen. Hij biecht zelfs op dat hij het eigenlijk niet zo fijn vindt; hardlopen. Dan gaat hij ineens harder lopen en neemt hij een afslag. Dat komt als een verrassing en poeh hé je moet toch aardig hard aanzetten om bij hem te blijven. Plots realiseer jij je hijgend dat de afstand echt te groot geworden is…

Ahhh laat maar los

Maar wacht eens… Gaat hij nou langzamer lopen, of is het de verbeelding? Nee het is echt.. De afstand wordt weer kleiner, tot hij weer naast je loopt. Vindt hij het dan toch wel gezellig om naast mij te lopen? Ik denk dat hij gewoon competitief is ingesteld, haha, leuk! Daar ga je weer; gezellig samen! Af en toe krijg je een tackel of een por, eigenlijk doen die best een beetje zeer, maar it’s all in the game, right? En ho even, hij snijdt zomaar een stuk af! Hoever gaan we eigenlijk? Die afstand tussen ons wordt toch weer groter. Moet ik dan toch?

LOSLATEN!

Ach nee, dit is het spel! De aanhouder wint toch? En ik ben geen opgever, als ik weet wat ik wil, dat zet ik daar m’n tanden in en bijt ik door, door de pijn, door de verzuring, gewoon doorgaan. Tot het moment, hè, zie ik dat nou goed? Loopt hij nou naast iemand anders? Een ander meisje nog wel?! Maar hij hield eigenlijk helemaal niet van lopen, dat heeft hij zelf gezegd! Je zakt steeds verder weg en ziet jouw loopmaatje ervandoor gaan met een andere loper. Je hartslag is veel te hoog en alles in je lijf doet pijn, vooral je hart. Je stopt, kijkt om je heen, vooral goed achterom en denkt bij jezelf; waar ben ik in hemelsnaam beland? Nog vreemder, hoe ben ik hier toch terecht gekomen?

Let it Go, let it Gooooo (FROZEN)

“Can’t hold me back anymore” Ja zet hem maar in hoor, uit volle borst!
Je hebt hem echt moeten loslaten! Je rent weer alleen, als een verdwaasde terug zoekende naar jouw pad. Waar lag die route ook alweer, voor dit hele “kat-en-muisspel” ging het zo lekker! Het was ook echt een leuk pad om af te leggen hoor, helemaal niet erg alleen, maar jeetje wat leek het samen toch gezellig. “Never mind, I’ll find someone different than you!”


94 views | Geschreven door