Soms heb je van die momenten dat een duiveltje zich van je meester maakt. Ik had zo’n moment toen mijn twee kinderen op de achterbank van de auto zaten.

In een eerdere blog schreef ik over mijn zoektocht naar de ideale auto. Alhoewel ik, zoals gezegd, niet echt een band opbouw met auto’s, krijg ik er blijkbaar wel inspiratie van voor het schrijven van blogs.

Boekenwurm 1

Taxichauffeur

Op mijn twee vrije middagen in de week speel ik voor taxichauffeur. Nee, niet voor Über, maar voor mijn kinderen. Mijn dochter zit op handbal en dansles en mijn zoon moet zijn zwemdiploma B nog halen en wordt elke vrijdag in een judopak gehesen. Tussendoor bezoeken we ook regelmatig de bibliotheek voor een nieuwe lading leesvoer en de kinderen willen ook nog wel eens een speelafspraakje maken met een vriendje dat niet om de hoek woont. Zo rijden we heel wat af.

Knopje

Ik moet nog lachen als ik terugdenk aan een moment in de auto zo’n vijf jaar geleden. We waren onderweg naar de bibliotheek. De kinderen, toen nog in de peuter- en kleuterjaren, waren in de ontdekkingsfase waarin alles wat interessant is aangeraakt moest worden. De twee zaten op de achterbank en ik trok op bij het groene verkeerslicht toen de oudste haar broertje wees op een glimmend knopje. Ze deden allebei erg hun best om zich uit de gordeltjes te wurmen om het knopje aan te raken. Al sjorrend en reikend vroeg de oudste: “Mama, waar is dat knopje voor?” Een duiveltje maakte zich van mij meester en ik antwoordde: “Als je op dat knopje drukt, schuift het dak open en schiet je met je stoel de lucht in.” Verschrikt deinsden mijn ukken terug in hun stoeltjes. Ik zag hun grote, verbaasde ogen in het achteruitkijkspiegeltje en moest erg hard om mijn eigen grap lachen.

Soms ben ik echt een draak van een moeder.


1.452 views | Geschreven door