Veel mensen maken in januari goede voornemens. Weinigen volharden. Veel beter is om je af te vragen waar je van droomt en wat je eraan zult doen om die droom te realiseren. Drie leefregels die succes garanderen!

What is the colour of your dream?

‘The tragedy of life is not death
but what we let die inside of us while we live.’
(Norma Cousins)

Blog mee

Misschien heb je een lenig en gespierd lijf en wil je in 2015 een ultra trail van 56 km lopen. Of in 2015 de kaap van 3000 trainingskilometers halen. Zelf heb ik een veeleer bescheiden loopdoel, vanwege mijn blessureverleden. En ik ben nu eenmaal niet zo getalenteerd als Dennis Kimetto bijvoorbeeld, die in 2014 de marathon van Berlijn liep in 2:02.57. Als ik in 2015 een halve marathon loop, ben ik al heel tevreden. En dat is nu net het punt: bij iedereen ligt de sportieve uitdaging anders. Waar het op aan komt, is je eigen persoonlijke droom onder woorden brengen en uit je comfortzone treden om die droom te realiseren. En dat kan ook zijn: opnieuw 10 miles lopen na een blessure bijvoorbeeld.

Attitude is the magic word

‘Keep your thoughts positive
because your thoughts become your words.
Keep your words positive
because your words become your behaviour.
Keep your behaviour positive
because your behaviour becomes your habits.
Keep your habits positive
because your habits become your values.
Keep your values positive
because your values become your destiny.’
(Mahatma Gandhi)

Dit is de attitude van elke hardloper. Toch?
Enthousiasme is de bron van alle leven. Elke dag dat ik kan hardlopen, of waarop ik een cross-training kan inlassen, geeft mij kracht om voor mezelf en voor anderen op een positieve manier het verschil te maken. ‘Running is life, with the volume up.

Never give up

‘The best thing about the future is that it comes only one day at a time.’
(Abraham Lincoln)

Soms maken we als hardloper progressie. Vaak lopen we ook een blessure op. Dan mogen we even niet meer hardlopen. Balen is dat.

Toen ik in 2013 een zware achillespeesblessure opliep en er na twee maanden totaal nog geen beterschap was, vroeg ik mij heel hard af of ik ooit nog wel lange afstanden zou kunnen lopen. Gedurende drie maanden ben ik elke week naar de fysiotherapeut geweest voor behandeling. Dagelijks deed ik oefeningen. Dagelijks behandelde ik mijn achillespees met ijs. Uiteindelijk mocht ik na vijf maanden opnieuw hardlopen. Vijf minuten slechts, éénmaal per week. Zo ben ik opnieuw gestart. Om dan langzaam – zeer langzaam – op te bouwen. Een jaar later liep ik weer 10 miles.

‘It always seems impossible until it’s done’
(Nelson Mandela)

Never forget.


122 views | Geschreven door