I love running. Liefst loop ik lange afstanden. Daarom verbreed ik mijn duurloopbasis, werk ik aan mijn loophouding en probeer ik mijn tempo te verhogen. Maar ik heb geleerd dat er meer nodig is. En het is nog leuk ook…

Blessureleed

Toen ik in 2012 de Antwerp 10 miles gelopen had, kreeg ik last van mijn linkerknie. Van de sportarts mocht ik een tijdje niet lopen. “Maar fietsen mag wel”, zei hij. Wat moet ik met dat fietsen, dacht ik toen. Ik wil helemaal niet fietsen, ik wil hardlopen! Van fietsen kwam bijgevolg niks in huis. Na enkele weken startte ik opnieuw met hardlopen en voerde ik mijn loopfrequentie en loopduur stelselmatig op. Maar na de zomer van 2012 kreeg ik plots een contractuur in mijn rechter kuitspier. De voorbode van een zware achillespeesblessure enkele weken later…

Boekenwurm 1

Niet langer balen…

Feit was dat ik door de opeenvolgende blessures gedurende meer dan een half jaar niet meer op regelmatige basis had kunnen hardlopen. Mijn conditie ging zienderogen achteruit… In samenspraak met mijn fysiotherapeut ging ik op zoek naar andere sporten. Waar had ik, behalve in hardlopen, nog zin in? En het diende tevens een sportactiviteit te zijn, die toegelaten was in combinatie met het herstel van mijn blessures. Toen bedacht ik dat ik als kind vaak hele lange fietstochten maakte. Ik vocht dan tegen de wind die ik niet zag, maar wel tegen mijn haren voelde instrijken. Hoe kon ik genieten van de verre uitzichten! En het was heerlijk de warmte van de zon te voelen onder een staalblauwe hemel, waarin witte stapelwolken op bolden. Dus dan toch maar opnieuw gaan fietsen? Beter dat dan helemaal niks, besloot ik.

Never stop dreaming

Ik kon dan wel gedurende maanden niet meer hardlopen als gevolg van de achillespeesblessure, al snel kreeg ik een nieuwe ambitie… In mijn verbeelding zag ik mij al op een racefiets de Mont-Ventoux of de Col du Galibier beklimmen… En om dat doel te realiseren, schafte ik mij een indoor cycle en een racefiets aan. Vijf maand nadat ik de achillespeesblessure had opgelopen, mocht ik opnieuw hardlopen, zij het slechts één keer per week vijf minuten… Maar intussen werkte ik ook een trainingsschema af op de indoor cycle. Vanaf het voorjaar reed ik op de racefiets buiten.

Cross-training

Geleidelijk aan zag ik het fietsen, en daarna ook het zwemmen, als cross-training. Uitgangspunt is dat je andere spier- en peesgroepen traint dan deze die belast worden tijdens het hardlopen. Daardoor krijg je een breder atletisch profiel en een sterker, meer uitgebalanceerd, lichaam. Maar of je nu, naast het hardlopen, ook nog gaat fietsen, zwemmen, roeien of aan krachttraining doet, het allerbelangrijkste vind ik dat je ook aan deze alternatieve sportbeoefening plezier beleeft.

Hardlopen is mijn grootste passie

Voor alle duidelijkheid: hardlopen is en blijft mijn belangrijkste sportactiviteit, waar ik het meest op inzet. Omwille van mijn blessureverleden mag ik momenteel slechts tweemaal per week hardlopen. Maar daarnaast zit ik ook driemaal per week op de fiets. Soms verwissel ik een fietsbeurt met een zwempartijtje. Het liefst trek ik dan baantjes. Dankzij cross-training ben ik sterker en fitter geworden. Mijn loopprestaties zijn er enorm door verbeterd, ook al loop ik minder dan vroeger. En als de achillespees opspeelt, of ik loop dan toch nog eens een spierblessure op, dan komt alles weer een pak sneller goed door te fietsen!

Deze week was een relatieve rustweek voor mij op het vlak van hardlopen. Leuk dat ik net in die week op de racefiets een tocht van 125 km heb kunnen maken! En twee dagen later was de run in het bos weer overheerlijk… De mix van hardlopen en cross-training, zodat je wel tot vijf of zes keer per week kunt sporten, is een absolute aanrader!


82 views | Geschreven door