Hardlopen is heerlijk. En ik voel me dan ook rot als ik niet kan gaan rennen. Hardlopen is toch echt een verslaving. Maar je kunt ook wel overdrijven…

Je bent verslaafd aan hardlopen als:

  1. goede vrienden je uitnodigen voor een brunch op zondag, en het eerste wat jij denkt is: hoelang kan mijn duurtraining die zondagochtend dan zijn?
  2. je familie je uitnodigt voor een brunch op zondag, en het eerste wat jij denkt is: kan ik daar ook hardlopend heen?
  3. je bij brand in je woning enkel je hardloopschoenen redt.
  4. je met het inpakken van je koffer voor de vakantie je hardloopspullen als eerste inpakt.
  5. je tijdens het inpakken van je koffer geen hardloopschoenen inpakt. Ben je mal, je koffer zou maar eens zoek raken! Deze gaan natuurlijk mee in de handbagage!

Maar je draaft door als:

  1. je vier dagen na het volbrengen van een marathon nog steeds met je herstelsokken aan loopt. Het liefst onder je korte broek, het moet natuurlijk wel gezien worden.
  2. je na het volbrengen van de halve marathon in 2010 nog steeds de tijdregistratiechip aan je hardloopschoenen hebt zitten.
  3. je op de dag dat je je nieuwe hardloopschoenen gekocht hebt, ze voor het naar bed gaan welterusten zegt.
  4. je startnummer van het loopevenement uit 1988 nog steeds met magneten op je koelkast hangt.
  5. je bij een hersteltraining een T-shirt draagt van de marathon. Want voorbijgangers moeten niet de indruk krijgen dat dit je normale looptempo is.
  6. je je startspullen gaat ophalen voor de 10 kilometerwedstrijd, met de 6 medailles van de vorige edities om je nek. Je bent tenslotte ‘een oud bekende’.

En jij?

Ga jij dit weekend lekker hardlopend naar de brunch, of moet je de koelkast toch eens nodig onder handen nemen?

Blog mee


123 views | Geschreven door