Nou ja happens’, je moet het toch zelf doen! Eenmaal aan het rennen is het bijna altijd genieten. Maar soms is het ‘shit happens’…

Modderhappen

Trailschoenen aan, de groene mountainbikeroute volgen met Tiësto in mijn oren, super training! Totdat ik opeens belgerinkel achter me hoorde. Drie mountainbikers wilden er langs, en tja, ik liep op hun route, over precies dat uitgesleten pad dat zij wilden volgen. En er langs gaan deden ze niet, blijven bellen wel. Hoe irritant.
Punt 1: een mountainbike hoort geen bel te hebben, dat is suf!
Punt 2: een mountainbike is er juist voor om alles behalve de begaande paden te rijden.
Uiteindelijk ben ik gaan modderhappen, daar zijn trailschoenen namelijk dol op! Van het bospad af, door de bladeren heen, tussen de bomen door, schoenen onder de modder. En geen irritante fietsbellen meer achter mij.

Blog mee

Kuitenbijter

Rennend door het bos had ik opeens een blaffende viervoeter druk kwispelend achter me aan. Ik denk dan altijd gelijk ‘als er maar geen hap uit mijn kuit wordt genomen’. Altijd bang dat daar dan opeens die viervoeter in hangt. Een loslopende hond en verderop het loslopende baasje, druk roepend naar Benno. Dit was een kansloze missie, merkte ik. Benno was kennelijk doof. Rende vrolijk met me mee. En opeens hoorde ik zijn baasje roepen: ‘Je mag hem wel schoppen hoor!’
Nu snapte ik de ‘ontsnappingspoging’ van Benno, wie wil nu zo’n baasje?

Shit happens

Maar ook je eigen lichaam kan je soms behoorlijk in de weg zitten met een training. Je voelt het meestal al aankomen: het lichaam wil af van wat ballast. Shit, waarom juist nu? Maar ondanks het gevoel kan ik deze drang toch onderdrukken totdat ik thuis ben.
Een vriend van mij had tijdens zijn hardlooprondje ook last van dit probleem. Onderdrukken was geen optie! Hij moest de bosjes induiken waar hij even later weer tevoorschijn kwam – zonder t-shirt! In blote bast moest hij zijn trainingsronde afmaken.

Nooit saai

Ach, en zo heb je meer situaties die het rennen soms minder prettig maken: automobilisten die je bijna van de weg af drukken, het dragen van een te groot lichtgevend hes in de winter, veters die te strak gestrikt zijn, andere hardlopers die je het gevoel geven stil te staan. En ondanks dat, of misschien wel juist hierdoor, blijft hardlopen verslavend en blijft het trainen altijd afwisselend!


571 views | Geschreven door