Aarzelend strik ik mijn veters. Ik denk aan de maanden dat mijn hardloopschoenen vol ongeduld in de hoek stonden en haal nog eens diep adem.

De onweerstaanbare belofte

Het is niet de helse pijn van een overbelaste achillespees waar ik in die laatste seconden op de bank aan denk. Het is ook niet het ongeluk dat opnieuw een voorlopig einde aan mijn running dreams maakte. Het is de onweerstaanbare belofte van mijn volgende runner’s high. Ik stap over de drempel en luister naar de vertrouwde stem die me vertelt aan de warming-up te beginnen.

Blog mee

Het ritme

Langzaam zetten mijn voeten zich in beweging. Zoekend naar het ritme. Aarzelend. Onwennig. Ik voel hoe de wind mijn wangen streelt. Zachtjes met mijn haar speelt. Zwak verlicht de maan de kilometers voor me. Het onwennige gevoel verdwijnt. Het rumoer van de donderdagavond verdwijnt. Langzaam verdwijnen de kilometers onder het ritme van mijn voeten. Ik land op mijn middenvoet, maar dat is slechts wetenschap. Als een tweede huid voelt de vederlichte paarse luipaardprint en ik ben me nauwelijks bewust van het raken van het asfalt.

Flow

Gedachten worden wreed vertrapt en blijven eenzaam achter op de verlaten weg. Ik luister naar de vertrouwde stem die me vertelt hoe de kilometers onder mijn voeten verdwijnen. Voel hoe mijn longen branden en schreeuwen. Vechten. Ik voel het veranderde ritme van mijn hart. A runner’s heart. Ik voel hoe elke hartslag nieuw leven door mijn aderen pompt. Zweetdruppels vormen zich op mijn voorhoofd. Langs mijn slapen banen ze zich een weg naar mijn gezicht. Kriebelen in mijn nek. Glimlachend bevrijd ik mijn haar van het elastiek. Ongestoord speelt de koelte van de wind met mijn haar. Het ritme van de muziek. Het ritme van mijn voeten. Het ritme van mijn hart. Alles komt samen in een onweerstaanbare flow. Het is de belofte die nimmer gebroken zal worden.

Runner’s high

Ik geniet van de kilometers die onder mijn voeten verdwijnen. Steeds langzamer. Steeds moeizamer. Het laatste stuk loop ik op wilskracht. Als het uitzicht van mijn appartement aan de horizon verschijnt, zet ik aan voor een laatste sprint naar de belofte van een welverdiende douche. Ik voel het warme water al over mijn vermoeiende spieren stromen als ik de voordeur open. Achter me valt de deur in het slot. Workout complete. Runner’s high.

 


78 views | Geschreven door