Naast mama ben ik ook nog steeds Denise. Ja echt, dat is nog steeds zo. Ik wil regelmatig mijn eigen dingetjes doen. Gelukkig kan dat. Ik heb een lieve man die mij die eigen dingetjes gunt. En mijn moeder om de hoek. En met nog twee oppassen in de buurt, heb ik een flinke dosis ‘vrijheid’ gecreëerd.

 

Blog mee

Daar maak ik dankbaar gebruik van als ik met mijn man uit eten wil. Of met vriendinnen op stap. Vooral als ik afspreek met vriendinnen zonder kinderen doe ik extra mijn best, zo merk ik wel eens. Die wil je er, bewust of onbewust, niet mee opzadelen. Daarnaast wil ik af en toe ook gewoon lekker ongedwongen uit mijn dak gaan. Toch vroeg ik mezelf laatst af: hoe ver ga ik daarin? Ik had een feest van een vriendin – op een schappelijk tijdstip. Ik stond voor het dilemma: wel of geen kind mee? Kan ik het maken haar mee te nemen? Ik overwoog de oppas te bellen. Maar tegelijkertijd voelde dat ook niet goed. Die week had ik al twee avonden voor mezelf gehad. Uiteindelijk kon niemand oppassen. En stond ik als enige met kind op dat feest. Ik heb het wel van te voren gevraagd. Was geen probleem volgens mijn vriendin. Tja, wat moest ze anders zeggen?

Gelukkig heb ik een voorbeeldig kind dat zich prima vermaakt

Maar zodra de muziekknop open ging en de hoeveelheden alcohol zijn effect ging vertonen, begon ik het toch wel zielig te vinden. Soms vind ik deze kwestie wel lastig. Ik ben tenslotte niet voor niets mama geworden. De hele week oppas laten komen slaat nergens op. Vind ik ook niet leuk. En kost ook nog eens veel geld. Daar staat niet iedereen bij stil. Ik weet het, ik moet gewoon vaker een keuze maken. En hoewel me dat steeds beter afgaat, is dat nu eenmaal niet een van mijn pluspunten.

Hoe ga jij hiermee om?


0 views | Geschreven door